Πριν από ένα περίπου χρόνο είχαμε δημοσιεύσει στο Advendure μια σειρά 7 άρθρων του μεγάλου αθλητή και νυν προπονητή Alberto Salazar, σχετικά με την συνολική προπόνηση του σώματος του δρομέα, πιστεύοντας ότι οι προπονητικές οδηγίες του μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά στην εξέλιξη κάθε αθλητή, είτε τρέχει στον στίβο, είτε στην άσφαλτο είτε στα βουνά. Με βάση την πολύ θετική ανταπόκριση σας σε εκείνη την σειρά των άρθρων δημοσιεύουμε σήμερα ένα πολύ σπουδαίο άρθρο του Mario Fraioli, το οποίο χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα την δουλειά που γίνεται στο περίφημο Oregon Project από τον Salazar, μας δίνει πέντε σημαντικά βήματα τα οποία αν καταφέρουμε να ενσωματώσουμε στην φιλοσοφία των προπονήσεων μας σίγουρα έχουμε να κερδίσουμε πολλά! Το original άρθρο δημοσιεύτηκε στο Running Competitor και η μεταφορά του στην ελληνική γλώσσα οφείλεται στον συνεργάτη μας Γιώργο Κοζυράκη, τον οποίο ευχαριστούμε ιδιαίτερα.

Φτάσαμε λοιπόν στο τελευταίο άρθρο της σειράς του Alberto Salazar για την συνολική προπόνηση του σώματος του δρομέα. Στα προηγούμενα έξι άρθρα, ο μεγάλος αυτός αθλητής και προπονητής εξήγησε με λεπτομέρεια και παραδείγματα τον τρόπο που ένας δρομέας μπορεί να γυμνάσει όλες τις παραμέτρους του σώματος του, αλλά και να βελτιώσει την ψυχολογία του με τρόπο ώστε να πετύχει τους αγωνιστικούς του στόχους. Φυσικά το τρέξιμο δεν είναι μόνο σκληρή προπόνηση, αυστηρά προγράμματα, ένταση και πόνος. Αποτελεί μια έκφραση ελευθερίας, μια επιστροφή σε αρχέγονα ένστικτα που όμως μας βελτιώνουν συνολικά ως ανθρώπους. Αυτήν την σημαντική παράμετρο αναλύει ο Alberto Salazar στο σημερινό άρθρο που κλείνει την σειρά, και είναι πολύ σημαντικό πιστεύω να το επισημαίνει αυτό ένας αθλητής που αποτέλεσε την επιτομή του αθλητικού συναγωνισμού για χρόνια, αλλά προπονεί - και μάλιστα με εξαιρετική επιτυχία - μεγάλους πρωταθλητές στις μέρες μας.

Στα προηγούμενα τέσσερα άρθρα της σειράς που αφορά την συνολική προπόνηση του σώματος του δρομέα, προσπάθησα να δώσω τις αρχές που χρειάζεται να δουλέψει σωματικά, διανοητικά, και όσο αφορά την διατροφή και την ψυχολογία του, ώστε να πετύχει το καλύτερο που μπορεί. Το σημερινό άρθρο θα λάβει υπόψη  του αυτές τις ιδέες και θα εξηγήσει πώς πρέπει να προσαρμόζει τις προπονήσεις του ώστε να προετοιμάσει το σώμα και το μυαλό του για συγκεκριμένους αγώνες.

Στην τέταρτη συνέχεια των άρθρων του, που είναι αφιερωμένα στην συνολική προπόνηση του σώματος του δρομέα, ο Alberto Salazar παρουσίασε και ανέλυσε μια από τις σπουδαιότερες διαχρονικά μορφές δρομικής προπόνησης, την Διαλειμματική προπόνηση (Intervals), μέσα από θεωρητική ανάλυση αλλά και συγκεκριμένα παραδείγματα. Η γενικότερη φιλοσοφία της προπόνησης και οι γενικές αρχές που παρέθεσε, έδωσαν τις κατευθύνσεις που χρειάζονται ώστε να τις προσαρμόσει ο αθλητής κάθε επιπέδου στα δικά του επίπεδα και στόχους. Σε αυτό το πέμπτο άρθρο της σειράς, ο Salazar ασχολείται με δυο βασικούς – αλλά συχνά παραμελημένους – τομείς της δραστηριότητας  κάθε δρομέα. Την διατροφή και την ψυχολογία.

Η εκγύμναση του Μυοσκελετικού συστήματος, μέσα από τις οδηγίες του Alberto Salazar, ήταν το αντικείμενο του τρίτου άρθρου της σειράς “Προπονώντας συνολικά το σώμα”. Μέσα από την θεωρία, αλλά και τις ασκήσεις που έδωσε ο Salazar, δόθηκε η δυνατότητα στον δρομέα να ανακαλύψει τρόπους βελτίωσης του Μυοσκελετικού του συστήματος ώστε να καταφέρει να ξοδεύει λιγότερη ενέργεια σε ένα συγκεκριμένο ρυθμό τρεξίματος (pace). Στο τέταρτο άρθρο της σειράς που παραθέτουμε σήμερα, ο Salazar αναλύει μια από τις σπουδαιότερες διαχρονικά μορφές δρομικής προπόνησης, την Διαλειμματική προπόνηση (Intervals), μέσα από θεωρητική ανάλυση αλλά και συγκεκριμένα παραδείγματα προπόνησης. Να τονίσουμε ότι προφανώς οι χρόνοι, ρυθμοί και οι αντίστοιχες προπονήσεις που δίνει αναφέρονται στους elite αθλητές που προπονεί, αλλά η φιλοσοφία της προπόνησης και οι γενικές αρχές που παραθέτει δίνουν τις κατευθύνσεις που χρειάζονται ώστε να τις προσαρμόσει ο αθλητής κάθε επιπέδου στα δικά του επίπεδα και στόχους.