“Φεύγει ένα κορίτσι, τρέχει σαν τον άνεμο
σαν το χελιδόνι μπαίνει στην οθόνη
άστραψε το νήμα, όνειρο παράνομο
Θεέ μου, φτάνει πρώτο
για ποια Ελλάδα, ρε γαμώτο, για ποια Ελλάδα, ρε γαμώτο”

Αυτή είναι η αλήθεια, όλοι μας που είμαστε λίγο περισσότερο εμπλεκόμενοι την γνωρίζουμε, και μάλιστα γίνεται όλο και πιο πικρή για τον αθλητισμό υψηλού επιπέδου στην χώρα μας. Όπως γράψαμε και πριν 2-3 μέρες, αθλητές μας θα κάνουν την υπέρβαση και θα μας κάνουν να ριγήσουμε από συγκίνηση. Ίσως και περισσότεροι από τις δυο προηγούμενες Ολυμπιάδες. Γι’ αυτούς όμως, για τους προπονητές τους, τις οικογένειες τους, για όλους τους απλούς Έλληνες που αγαπούν τον αθλητισμό και φυσικά για τους ανθρώπους που τους υποστήριξαν με κάθε μέσο ώστε να φτάσουν στο Ρίο και να πετύχουν το ακατόρθωτο, σε μια Ελλάδα που όπως το Βarkley - που είχαμε ως θέμα στο photo of the week - τρώει τα παιδιά της!

Ή μάλλον, προσπαθεί να τα φάει ... γιατί όλα αυτά τα παιδιά - και πολλά άλλα που δεν κατάφεραν να φτάσουν στο Ρίο - είναι πολύ ατόφια και δυνατά για να πτοηθούν ... 

Δημήτρης Τρουπής