Ο Jurek ήταν πανευτυχής μετά την έβδομη συνεχόμενη νίκη του: «βρίσκομαι στο σύννεφο νούμερο 9 τώρα» και συνέχισε «Θα κάνω ένα διάλλειμα για ένα-δυο χρόνια από το Western States –είναι ένας απίστευτος τρόπος να σταματήσω την πορεία αυτή των επτά ετών. Μετά την περσινή χρονιά ο κόσμος έλεγε ‘τι έμεινε?’ αφού είχα το ρεκόρ αγώνα και έξι συνεχόμενες νίκες. Όμως αυτή τη φορά το ευχαριστήθηκα, παρότι δεν ήταν μια γρήγορη κούρσα».

Από την εκκίνηση του αγώνα στο Squaw Valley, ο Jurek είδε τον 37χρονο Delebarre να τον ακολουθεί στην κεφαλή της κούρσας, παραμένοντας επίμονα δίπλα του μέχρι και το 75ο χιλιόμετρο, αλλά κάπου εκεί ο Αμερικανός έκανε αλλαγή και ξέφυγε εύκολα, αφού ο Delebarre δεν κατάφερε να τον ακολουθήσει και στα επόμενα 15 χιλιόμετρα ανοίχτηκε μια διαφορά 8 λεπτών μεταξύ τους. Απλά ο Jurek έκανε για μια ακόμα φορά ότι είχε κάνει σε δεκάδες ακόμα αθλητές τα προηγούμενα έξι χρόνια της κυριαρχίας του. Να σημειωθεί ότι ο Jurek δύο μόλις εβδομάδες μετά τον αγώνα αυτό θα βρεθεί σε έναν άλλο διάσημο ultra, σε άσφαλτο αυτή τη φορά, στον Badwater που γίνεται στο Death Valley της Καλιφόρνια στις 11-12 Ιουλίου και έχει μεγάλο ενδιαφέρον το τι θα καταφέρει σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Τα πράγματα δεν ήταν και τόσο εύκολα φέτος για τον Jurek, αφού η διαφορά του από τους αθλητές που ακολούθησαν δεν ήταν μεγάλη όπως πέρυσι. Μόλις 24 λεπτά πίσω του τερμάτισε ο συμπατριώτης του Andy Jones-Wilkins (17:07:14) και τρίτος ο Joe Kulak (17:16:13). Ο περίφημος Dean Karnazes πήρε μέρος στον αγώνα και φέτος και κατάφερε να τερματίσει στην 7η θέση μόλις (18:14:17). Στην 11η θέση τερμάτισε ο θρύλος του αγώνα, ο τοπικός ήρωας του Auburn, Tim Twietmeyer, που με τη φετινή συμμετοχή του συμπλήρωσε τους 25 αγώνες WSER και σε χρόνο μάλιστα κάτω από 24 ώρες (φέτος 18:31:30). Όσο για τον Delebarre, προς απογοήτευση όλων αρκέστηκε στην 17η θέση (19:16:37). Στον αγώνα, που γίνεται κάθε χρόνο το τελευταίο Σάββατο του Ιουνίου, πήραν μέρος πάνω από 400 αθλητές.

Αφορμή για τη δημιουργία του αγώνα στάθηκε το ατύχημα που είχε με το άλογό του ένας ιππέας το 1974, ο Gordy Ansleigh στο Tevis Ride, έναν ιππικό αγώνα διάσχισης. Όταν το άλογό του χτύπησε το πόδι του, ο αναβάτης αποφάσισε να επιχειρήσει την ολοκλήρωση της διαδρομής με τις δικές του δυνάμεις. Περνώντας τη γραμμή του τερματισμού σε λιγότερες από 24 ώρες, ο Gordy κατέρριψε τη θεωρία που υποστήριζε ότι ο άνθρωπος απλά δεν μπορεί να καταφέρει κάτι τέτοιο. Εκείνη την εποχή, η ιδέα ενός αγώνα τρεξίματος 100 μιλίων σε μια μέρα φάνταζε αδύνατη. Σήμερα διεξάγονται περισσότεροι από 30 αγώνες 100 μιλίων στις Η.Π.Α., αλλά ο Western States 100-Miles θεωρείται ο «πρόγονος» όλων των άλλων και ίσως ένας από τους κορυφαίους στην καριέρα ενός ultra trail-runner.

Το μονοπάτι ανεβαίνει από το Squaw Valley (1800μ) ως το Emigrant Pass, έναν αυχένα στα 2400m, μια θετική υψομετρική διαφορά 600μ στα πρώτα 6,5 km. Από εκεί, οι αθλητές διασχίζουν απότομα εδάφη καθώς κατηφορίζουν απότομα μονοπάτια και φτάνουν στο βυθό του φαραγγιού American River, ακολουθώντας τα ίδια μονοπάτια που χρησιμοποιούσαν οι κυνηγοί χρυσού πριν από 150 χρόνια. Μετά το κρύο και το χιόνι που συναντούν τις πρώτες πρωινές ώρες στη πορεία τους, οι δρομείς αντιμετωπίζουν ψηλές θερμοκρασίες που φτάνουν ως και τους 43οC. Ανεβαίνουν συνολικά 5.500 μέτρα και κατεβαίνουν 7.000 για να φτάσουν στο Auburn, πόλη-τερματισμό του αγώνα.

Περισσότερα:
- www.ws100.com 
- www.scottjurek.com

* Σημ. Το λογότυπο του αγώνα παραχωρήθηκε στο Α-Ζ από την διοργάνωση και δημοσιεύεται με την ευγενική της άδεια