Άλλη μία παγκόσμιας εμβέλειας μεταγραφή για την πιο πετυχημένη ίσως ομάδα αθλητών ορεινού τρεξίματος στον κόσμο, την διεθνή ομάδα της Salomon Running! O Dakota Jones, ένας από τους σημαντικότερους αθλητές βουνού με πολλές διακρίσεις στους σπουδαιότερος αγώνες υπεραπόστασης στον κόσμο, γίνεται μέλος μιας μεγάλης παρέας κορυφαίων δρομέων βουνού!

Δεν έχω μετανιώσει για το που έχω σπαταλήσει την ενέργειά μου φέτος την άνοιξη και αυτό το ταξίδι στην Αλάσκα επιβεβαίωσε ότι κάνω αυτό που πραγματικά θέλω. Και αυτό που θέλω να κάνω είναι αλπική αναρρίχηση … κάποιες φορές. Μου άρεσε πραγματικά το σκαρφάλωμα στην Αλάσκα και ελπίζω στο μέλλον να σκαρφαλώσω ακόμη περισσότερο, αλλά είναι ένα πολύ κουραστικό άθλημα με πολλές δυσκολίες. Να το θέσω απλά, δουλεύεις σκληρά σε παγωμένες συνθήκες, τόσο που πραγματικά δεν μπορούσα άλλο. Έτσι, είμαι ενθουσιασμένος που θα επιστρέψω στον κόσμο του ορεινού τρεξίματος και αρχίσω να «γράφω» χιλιόμετρα. Όταν φύγαμε από τα βουνά της Αλάσκας την προηγούμενη εβδομάδα, άρχισα ανυπόμονα να ενημερώνομαι για τα τελευταία τεκταινόμενα στον χώρο και προς μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι έχουν συνέβη τραγικά γεγονότα. Ο κόσμος του ορεινού τρεξίματος βαδίζει πραγματικά στο σκοτάδι…

O Kilian Jornet στο Νεπαλ. Ο Tony Krupicka στο Longs Peak και σε άλλα πολλά που σχεδιάζει για φέτος. Έτσι και ο Dakota Jones αποφάσισε να ακολουθήσει τα χνάρια των δύο προαναφερθέντων μεγάλων αθλητών που έχουν βρει "καταφύγιο" σε δραστηριότητες πέραν του "τετριμμένου" τρεξίματος.Έτσι κι αλλιώς όπως ο ίδιος αναφέρει στο blog του, ο χειμώνας πέρασε με λιγότερο τρέξιμο και περισσότερο σκαρφάλωμα όντας γνήσιος άνθρωπος των βουνών. Επόμενος και τελευταίος σταθμός του πριν την έναρξη της θερινής αγωνιστικής σεζόν; Μα φυσικά η Αλάσκα!

Θέλοντας να διαφημίσει τα πρωταθλήματα της σειράς Skyrunner World Series, η ISF έδωσε στην δημοσιότητα μερικά από τα πιο "καυτά" ονόματα που θα λάβουν μέρος σε κάποιο από αυτά. Είναι αλήθεια ότι φέτος το στοίχημα θα είναι μεγάλο μιας και πρώτη φορά μπαίνει στο πρωτάθλημα αγώνας 100 μιλίων και όχι κάποιος "εύκολος" (αν θεωρήσουμε ότι υπάρχουν τέτοιοι σε βουνό...), αλλά ο Rhonda del Cims με μήκος 170 χιλιόμετρα και 13.000 μέτρα θετική υψομετρική διαφορά! Επίσης αλήθεια είναι ότι πράγματι από αυτή την γιορτή δεν λείπει κανείς!

Την Κυριακή έπρεπε να γυρίσω πίσω στο Silverton από το Ouray. Υποθέτω ότι όλοι οι οδηγοί που με έβλεπαν να περπατάω στην άκρη του σε άθλια κατάσταση και να κάνω ωτοστοπ σκέφτονταν: "Τι χαμένος!", "Βρωμάει!", "Πόσο ελεεινός είναι, μακριά!". Παρεπιπτόντως, ο λόγος που έκανα ωτοστόπ βασιζόταν σε μια λάθος υπόθεση. Είχα υποθέσει ότι ήμουν αρκετά δυνατός έτσι ώστε να τρέξω προπονητικά 46 μίλια από την διαδρομή του HardRock 100 σε εννιά και κάτι ώρες. Τώρα, αφού σταματήσατε να γελάτε, δείτε το κι από την δική μου οπτική γωνιά. Πότε ήταν η τελευταία φορά που μου πήρε εννιά ώρες να τρέξω λιγότερα από 50 μίλια; Αφού είμαι σε πολύ καλή κατάσταση αυτή την εποχή. Γιατί να έχω πρόβλημα;