Απέμειναν 2 χιλιόμετρα ως τον τερματισμό του Sougliani Trail, ένας αγώνας σε μια πανέμορφη διαδρομή φτάνει στο τέλος της. Με τον στόχο μου να έχει επιτευχθεί, περνώ την γραμμή τερματισμού, μα ήδη το μυαλό μου βρίσκεται 3 εβδομάδες μπροστά και στο Trail Vibram Mottarone στις 5 Μαίου στην Ιταλία. Είχα αποφασίσει στο πρώτο μισό της σεζόν, να αγωνιστώ σε διαδρομές μικρής και μέσης απόστασης. Το πάθημα της περυσινής χρονιάς, μου έγινε μάθημα και η σύνεση, σε συνδυασμό με την καλή προπονητική προετοιμασία με έκαναν αισιόδοξο. Αποφάσισα να μην βιαστώ για μια γρήγορη επάνοδο, να πάω βήμα βήμα, να βάλω σε προτεραιότητα τα θέλω και όχι τα πρέπει του τρεξίματος και να απολαύσω την καθημερινή άθληση.  Αυτή η στρατηγική μου έδωσε την δυνατότητα να εκτιμήσω όλα όσα απλόχερα μου δίνει το ορεινό τρέξιμο, απαλλαγμένος από αγωνιστικά σχέδια και στόχους.

Η Näak Ελλάδας ανακοινώνει με χαρά τη συνεργασία της με τον Θωμά Πουρλίδα, μέλος της διεθνούς ομάδας της Vibram και έναν από τους κορυφαίους Έλληνες αθλητές στον χώρο του ορεινού τρεξίματος και των υπεραποστάσεων βουνού.

Με την επιστροφή μου από τη Νότια Αφρική και τον MUT100, ξεκίνησα την αποθεραπεία από τον τραυματισμό μου, έχοντας το χέρι μου στο νάρθηκα. Ήταν η ώρα να μαζέψω τα κομμάτια μου και να προσπαθήσω να επανέλθω στον προπονητικό ρυθμό, παρά τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού.

Όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα περιμένεις, η σκέψη μου πάντα επιστρέφει στον επόμενο στόχο, τον επόμενο αγώνα. Αν και η προτεραιότητά μου ήταν να βελτιωθώ μέσω της καθημερινής προπόνησης, το μυαλό μου συνέχιζε να αναζητά τους επόμενους αγώνες του UTMB World Series.

Ήθελα να σώσω την χρονιά. Να εξιλεωθώ στο δεύτερο μισό της σεζόν, βρίσκοντας έναν αγώνα που να με ενδιαφέρει και να με κεντρίσει, για να μπορώ να κυνηγήσω τον καλύτερο εαυτό μου.

Ταυτόχρονα, διάλεξα με σύνεση τους αγώνες εντός Ελλάδας, ξεκινώντας με μικρές αποστάσεις, όπως τα 15Κ του Olympus Geo Trail και του Ορειβατικού Μαραθωνίου Ολύμπου.

Πέρασα την γραμμή τερματισμού και ένιωθα χαμένος, αποπροσανοτολισμένος. Τι έχει συμβεί κατά την διάρκεια αυτών των 15 ωρών; Αν και θολωμένος με όλα όσα έζησα, τα αισθήματα ήταν ανάμεικτα. Περισσότερο πίκρα ένιωθα! Μια απίστευτη χαμένη ευκαιρία για κάτι καλύτερο, άλλα και ικανοποίηση που έκανα το καλύτερο που μπορούσα. Από που να αρχίσω δεν ξέρω!  Στέκομαι στο νοτιότερο άκρο της Αφρικής, μόλις έχω ολοκληρώσει έναν αγώνα στην μοναδική ήπειρο που δεν είχα τρέξει έως τώρα, με σπασμένο τον αριστερό καρπό του χεριού μου και προσπαθώ να μαζέψω τα κομμάτια μου. Να βρω το θετικό πρόσημο σε κάτι που μοιάζει να μην πήγε καλά και να πάρω ένα χρήσιμο μάθημα μέσα από όλο αυτό.

Είχα στα “προσεχώς” τον αγώνα του Chianti Ultra Trail by UTMB, λίγο τα αφιερώματα του Advendure τα προηγούμενα χρόνια, λίγο η πανέμορφη Τοσκάνη και η ευκαιρία που έψαχνα για να επισκεφθώ την Φλωρεντία, αρκούσαν για να κατατάξουν τον CUT ψηλά στην λίστα με τους αγώνες μου στο εξωτερικό.

Άλλωστε από αυτήν την χρονιά, η διοργάνωση αποτελεί σταθμό του UTMB Series στο ετήσιο καλεντάρι του πρωταθλήματος, δίνοντας έναν επιπλέον κίνητρο σε όσους συλλέγουν πέτρες (stones), για να συμμετέχουν στην τελική φάση των αγώνων του UTMB τον Αυγούστο.