“So many times you want to give up, but you cannot. That’s what ultrarunning is all about. That’s what life is all about.” … μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες που έχουν ειπωθεί για το τρέξιμο υπεραποστάσεων, αλλά και για την ίδια την ζωή.  Για να φτάσει κάποιος να πει όμως κάτι τέτοιο, πρέπει να έχει βιώσει κάτι μεγαλειώδες. Κάτι τόσο δύσκολο όσο και η ίδια η ζωή. Η έκφραση ανήκει στον θρυλικό David Horton, μια μεγάλη μορφή – για πάνω από 30 χρόνια – των υπεραποστάσεων αλλά και των μεγάλων διασχίσεων στην Αμερική. Ειπώθηκε μετά την επιτυχία του να είναι ο πρώτος άνθρωπος που τερμάτισε - το 2001 - το απάνθρωπο Barkley των 100 μιλίων και περίπου 18.000 μέτρων υψομετρικής, μαζί με τον επίσης βετεράνο Blake Wood. Σε μια εποχή που έχει ανάψει για τα καλά η συζήτηση περί συναγωνισμού, ρεκόρ, χρηματικών βραβείων, χορηγών κτλ., επιλέξαμε να παρουσιάσουμε σε ελεύθερη μετάφραση το περίφημο report που έγραψε ο Horton μετά τον επικό του τερματισμό, ως μια ιστορία πάλης με την φύση και τον ίδιο τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου αλλά και ως ένα υπόδειγμα ιδανικής συνεργασίας για να επιτευχθεί ένας σχεδόν άπιαστος στόχος. Άλλωστε, και αυτός ο τερματισμός είχε ως έμπνευση μια άλλη επική ιστορία, ίσως την μεγαλύτερη που έγινε ποτέ.