Αργύρης Παπαθανασόπουλος, η εμπειρία μου στον Vibram® HK 100K

O Αργύρης τερματίζει στον Vibram HK100 O Αργύρης τερματίζει στον Vibram HK100

Ένας πολύ σκληρός αγώνας για ανθρώπους της πεδιάδας... Μέχρι τα 30 πρώτα χιλιόμετρα τα μονοπάτια ήταν βατά και υπήρχαν κομμάτια ασφάλτου με απότομες ανηφοροκατηφόρες. Μέχρι εκεί ήμουν πλασαρισμένος στην εικοσάδα. Μετά το τριακοστό χιλιόμετρο ξεκινάει ο Γολγοθάς...ΧΙΛΙΑΔΕΣ ψηλά σκαλοπάτια που έπρεπε συνεχώς να ανεβοκατεβαίνεις!

Ουσιαστικά όλη η υψομετρική του αγώνα (5.000 μέτρα) αναπτύσσεται από τα σκαλοπάτια. Από το πεντηκοστό χιλιόμετρο ήδη γαλακτώθηκα, και φλέρταρα με την ιδέα της εγκατάλειψης. Άρχισαν να με περνάνε γυναικόπαιδα ενώ ο μυικός πόνος από τα πόδια γινόταν όλο και χειρότερος. Παρά την ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, έσφιξα τα δόντια και είπα πως ποτέ δεν έχω εγκαταλείψει αγώνα (εκτός του τραυματισμού μου στο UTMB). Αφού λοιπόν δεν έχω τραυματιστεί, θα σύρω το κορμί μου στον τερματισμό, σκέφτηκα. Το είδα και σαν ευκαιρία προπόνησης για το Western States 100 miler, δοκιμάζοντας τις αντοχές μου στον μυικό πόνο και στις φωνές της εγκατάλειψης που ηχούσαν μέσα μου για ώρες.

 

Ευτυχώς που συνέχισα, αφού αποκόμισα απίστευτες εμπειρίες μέσα στην νύχτα, εμπειρίες που θα τις θυμάμαι για πάντα. Φανταστείτε να είναι σούρουπο, μόλις που να μπορείς να διακρίνεις τα αντικείμενα γύρω σου, και σε ένα  ανηφορικό κομμάτι ασφάλτου που συνδέει δύο λόφους για τρία συνεχόμενα χιλιόμετρα, εκατοντάδες πίθηκοι να καταλαμβάνουν όλο το μήκος του δρόμου, απτόητοι από την παρουσία μου και τσεκάροντας αν έχω κάτι σε φαγώσιμο για να μου το αρπάξουν!

 

Ο Αργύρης με το νούμερο Μ642 στην εκκίνηση του αγώνα!Αργότερα, αφού σκοτείνιασε και ήμουν μέσα στο δάσος φτάνοντας στην κορυφή του λόφου, μπορούσα να δω όλους τους ουρανοξύστες της πόλης με τα φώτα και την κίνηση, ενώ εγώ βρισκόμουν μέσα στο πουθενά αναζητώντας τις φωσφοριζέ κορδέλες.

 

Η τελευταία κορφή ήταν σχεδόν 1.000 μέτρα κυριολεκτικά μέσα σε σύννεφα με θερμοκρασία 7 βαθμούς Κελσίου και πολύ δυνατό αέρα. Δεν έβλεπα τίποτα μπροστά μου και πρόσεχα μην χαθώ αναζητώντας τα σημάδια. Ήξερα ότι ο τερματισμός πλησίαζε (10 χιλιόμετρα έμεναν μόνο) αλλά το σώμα ήταν πλέον καμμένο. Φτάνοντας στην κορυφή, δεν μπορούσα να βρω προς τα που να κατευθυνθώ, ενώ ο φακός μου έχανε συνεχώς σε ένταση. Παγωμένος, κουρασμένος και απογοητευμένος, στάθηκα για μερικά δευτερόλεπτα, πριν διακρίνω ένα αμυδρό φως να με πλησιάζει. Ήταν ένας εθελοντής που στεκόταν - ποιός ξέρει για πόσες ώρες - στο βουνό και με διαβεβαίωσε προς τα που ήταν η σωστή κατεύθυνση, ενθαρρύνοντάς με επιπλέον πως είναι όλο κατηφόρα. Ουφ, τι εμπειρία...

 

Τερματίζοντας ήμουν απογοητευμένος αφού με πέρασε τόσος κόσμος, αλλά τουλάχιστον πήρα το μάθημα μου ότι όσο ζω στην Αγγλία και δεν τρέχω σε βουνά, δεν μπορώ να τρέχω σε αγώνες βουνού και να έχω και απαιτήσεις! Σίγουρα τα σκαλοπάτια έπαιξαν έναν καταλυτικό ρόλο, αφού δεν μπορούσες να τρέξεις. Και το Παρανέστι ήταν αγώνας βουνού αλλά καμία σχέση το τεραίν και η διαδρομή...

 

O Αργύρης σε ένα χαρακτηριστικό σημείο της διαδρομής με πανοραμική θέα, στα πρώτα χιλιόμετρα του αγώνα!Όπως και να έχει, ήταν ακόμα μία ΕΜΠΕΙΡΙΑ στην καρδιά, στην ψυχή και στους μύες, εμπειρία που κάνει την ζωή διαφορετική, μακριά από την ρουτίνα και την μιζέρια.

 

Ευτυχώς δεν είχα κανένα τραυματισμό και αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να βγαίνω για long run και όταν επιστρέφω να έχω πόνους στο πέλμα ή στον επιγονατιδικό σύνδεσμο και εδώ, μετά από 14 ώρες κοπάνημα στα σκαλοπάτια να μην πονάει τίποτα εκτός από τους γαλακτωμένους μύες.

 

Όλα είναι δρόμος γεμάτος μαθήματα και εμπειρίες. Παρά την απογοήτευσή μου, εξακολουθώ να πιστεύω ότι οι αγώνες βουνού είναι ότι ομορφότερο μπορεί να υπάρχει, και θα συνεχίσω να τρέχω σε μερικούς από αυτούς γνωρίζοντας προκαταβολικά τα περιθώρια επίδοσης.

*Σημείωση Advendure: O Vibram Hong Kong 100Κ έλαβε χώρα στην πολύβουη μεγαλούπολη της Ασίας το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε για 3 συνεχόμενη χρονιά με μεγάλη επιτυχία. Πάνω από 1.200 δρομείς από 30 χώρες ξεκίνησαν τον αγώνα. Απουσίαζαν φέτος τα μεγάλα ονόματα αφού ούτε ο Ryan Sandes που θριάμβευσε πέρυσι υπήρχε ανάμεσα στους δρομείς αλλά ούτε και Lizzy Hawker που έτρεξε το 2011 η οποία κατετάγη 3η γενικής κατάταξης. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για τους Ασιάτες δρομείς οι οποίοι και κατέλαβαν τις πρώτες θέσεις σε αυτόν τον ομολογουμένως δύσκολο αγώνα όπως όλοι διαπιστώσαμε από το report του Αργύρη. Συνοπτικά τα αποτελέσματα του αγώνα:

 

Άντρες:

  1. Yun YanQiao, China, 10:16
  2. Stone Tsang Siu Keung, Hong Kong, 10:19:43
  3. Ram Kumar Katri, Nepal, 10:19:59
  4. Andrew Tuckey, Australia, 10:44
  5. Jeremy Ritcey, Hong Kong, 11:06
  6. Aite Tamang, Nepal, 11:14
  7. Jonathan Garnett, Hong Kong, 11:15
  8. Thomas Lam Shing Yip, Hong Kong, 11:38
  9. Nicola Bassi, Italy, 11:40
  10. Law Chor Kin, Hong Kong, 11:42

Γυναίκες:

  1. Claire Price, Hong Kong, 11:58, νέο ρεκόρ αγώνα
  2. Chiaki Fjelddahl, Hong Kong, 13:04
  3. Olya Korzh, Hong Kong, 13:10