[Advendure]: Μαρία, θα μπορούσες να μας πεις λίγα λόγια για τον εαυτό σου, ώστε να σε γνωρίσουμε καλύτερα; Πού γεννήθηκες, πού διαμένεις και με τι ασχολείσαι εκτός από τον αθλητισμό;

[Μαρία Ξανθή]: Πρώτα απ’ όλα, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τον χώρο, τον χρόνο και το αποτέλεσμα της δουλειάς που μας προσφέρετε όλα αυτά τα χρόνια! Ονομάζομαι Μαρία Ξανθή, γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στη Λιβαδειά Βοιωτίας, όπου ζω τα τελευταία δέκα χρόνια. Σπούδασα στην Αθήνα, μιλάω τρεις ξένες γλώσσες και η μεγάλη μου αγάπη, εκτός από τον αθλητισμό, είναι η ανάγνωση. Θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου βιβλιοφάγο... χαχα!

[Advendure]: Από το 2018 σε βλέπουμε να τρέχεις, με μεγάλη επιτυχία μάλιστα, σε αγώνες ορεινού τρεξίματος. Τι σε ώθησε αρχικά να ασχοληθείς με τον αθλητισμό; Πέρα από το ορεινό τρέξιμο, έχεις συμμετάσχει και σε άλλα αθλήματα; Τι είναι αυτό που σου αρέσει στο τρέξιμο στα μονοπάτια;

[Μαρία Ξανθή]: Ξεκίνησα τον αθλητισμό σε μικρή ηλικία και γύρω στα 8 μου ασχολήθηκα με τον στίβο για αρκετά χρόνια. Έχω κάνει κολύμβηση, έχω περάσει πολλές ώρες πάνω στο ποδήλατό μου, έχω γνωρίσει μέρη κάνοντας ορειβασία. Ακόμη και η yoga με έχει χαλαρώσει και ξεκουράσει! Τίποτα, όμως, δεν συγκρίνεται με την αγάπη μου για το τρέξιμο, ειδικά αυτό στα μονοπάτια! Γενικότερα, είμαι πολύ υπερκινητική και, μέσω της άθλησης, μπορώ να διοχετεύω την ενέργειά μου, ώστε να νιώθω ήρεμη και να διατηρώ τις ισορροπίες μου. Άλλωστε, ο αθλητισμός σού διδάσκει πειθαρχία, υπομονή και επιμονή, αξίες πολύ σημαντικές στη ζωή! Το τρέξιμο στη φύση είναι κάτι ξεχωριστό, με κάνει να νιώθω ένα με το φυσικό περιβάλλον, νιώθω ζωντανή και μου έχει χαρίσει άπειρες στιγμές και εικόνες που έχουν χαραχτεί στη μνήμη μου σαν καρτ ποστάλ! Αγαπημένα μου βουνά είναι ο Ελικώνας και ο Παρνασσός, έχοντας κάνει εκεί αμέτρητες προπονήσεις. Είναι πολύ ιδιαίτερα για εμένα.

[Advendure]: Αν κοιτάξει κανείς τους αγώνες σου θα δει ότι έχεις πολλές πρωτιές σε σημαντικούς αγώνες απόστασης μαραθωνίου. Είναι πιστεύεις η απόσταση που σου ταιριάζει, σε σχέση με τους μικρότερους αγώνες και τα ultra;

[Μαρία Ξανθή]: Πραγματικά πιστεύω πως ο μαραθώνιος είναι η απόσταση που μου ταιριάζει περισσότερο. Έχω τρέξει 16 μαραθωνίους τα χρόνια που ασχολούμαι με το ορεινό τρέξιμο και είναι αυτό που με εξιτάρει περισσότερο. Είναι για μένα η χρυσή τομή μεταξύ χρόνου και απόστασης, δηλαδή μπορείς να πας αρκετά γρήγορα και να κάνεις μια καλή επίδοση, ενώ ταυτόχρονα έχει διάρκεια για να ευχαριστηθείς όλη την ταλαιπωρία και το ταξίδι ενός μαραθωνίου!

[Advendure]: Μιας και ανέφερα τις υπεραποστάσεις, πέρσι το καλοκαίρι συμμετείχες στο Olympus Ultra, όμως μια άτυχη στιγμή σε εμπόδισε να φτάσεις στον τερματισμό. Σκοπεύεις να δοκιμάσεις ξανά σε έναν αγώνα υπεραπόστασης; Τι πιστεύεις ότι απαιτούν αυτοί οι αγώνες από τον αθλητή, σε σύγκριση με τις μικρότερες αποστάσεις; Και τι είναι αυτό που αναζητά ένας αθλητής μέσα από αυτές τις σκληρές δοκιμασίες, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά;

[Μαρία Ξανθή]: Πέρυσι το καλοκαίρι, έχοντας κάνει την υπέρβαση προπονητικά, θέλησα να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου σε έναν μεγαλύτερο αγώνα, τον Olympus Ultra! Στο 24ο χιλιόμετρο έπαθα διάστρεμμα. Πάλεψα μέχρι το 40ό χιλιόμετρο, όμως κατάλαβα πως ήταν πιο σοφό να σταματήσω. Παρόλα αυτά, ο αγώνας μού χάρισε υπέρτατες στιγμές συγκίνησης, με την πανσέληνο στην Πετρόστρουγκα και το ξημέρωμα από την κορυφή του Μπαρμπαλά, με τον ήλιο να ανατέλλει σαν κεράσι μέσα από το κοκτέιλ της θάλασσας … ήταν μαγικό!

Λίγες εβδομάδες μετά, έλαβα μέρος στο Zagori TERA 60km, όπου τερμάτισα πρώτη γυναίκα στη γενική κατάταξη! Σε αυτόν τον αγώνα ταλαιπωρήθηκα περισσότερο από ό,τι στον Όλυμπο, γιατί είχα φτάσει κουρασμένη από όλη την προετοιμασία για τον Olympus Ultra και αντιμετώπισα περισσότερες δυσκολίες, όχι μόνο σωματικές αλλά και σε θέματα τροφοδοσίας. Παρόλα αυτά, πάλεψα με τον εαυτό μου μέχρι τον τερματισμό και ολοκλήρωσα αυτό που είχα βάλει εξ αρχής στο νου μου σχετικά με τις υπεραποστάσεις.

Πιστεύω πως οι υπεραποστάσεις είναι ένα διαφορετικό κομμάτι, στο οποίο δεν μεταβαίνεις από τη μια στιγμή στην άλλη, ειδικά όταν μιλάμε για επίδοση και όχι για απλό τερματισμό. Σίγουρα θα είχα ένα πολύ καλύτερο αποτέλεσμα αν ήξερα να το διαχειριστώ σωστότερα, με την ανάλογη εμπειρία. Εγώ χρειάστηκα έναν μήνα για να συνέλθω, οπότε πιστεύω πως είναι κάτι που πρέπει να ωριμάσει περισσότερο μέσα μου, ψυχικά και σωματικά, ώστε να βγαίνει το αποτέλεσμα που θέλω με την ανάλογη αποκατάσταση.

Είναι κάτι που παραμένει στο μυαλό μου, πιο πίσω, για τα επόμενα χρόνια! Άρα, ένας αθλητής, μέσα από όλες αυτές τις δοκιμασίες - ας μην ξεχνάμε πως μιλάμε για ένα μοναχικό άθλημα - ανακαλύπτει ξανά τον εαυτό του!

[Advendure]: Σύμφωνα με τη βάση αποτελεσμάτων του Advendure, ο πρώτος σου αγώνας ήταν το Kaliakouda Trail 27K, τον Αύγουστο του 2018. Ποιες είναι οι πιο έντονες αναμνήσεις σου από εκείνη την πρώτη σου συμμετοχή; Πώς ένιωσες τότε και τι σου άφησε αυτή η εμπειρία;

[Μαρία Ξανθή]: Ο αγώνας στην Καλλιακούδα είναι αγαπημένη ανάμνηση, αλλά ο πρώτος μου αγώνας ήταν το Levados Mountain Trail 23 km, ο αγώνας της πόλης μου, την ίδια χρονιά, το 2018. Συμμετείχα παρέα με τον Αλέξανδρο, τον σύντροφό μου, μετά από παρότρυνση του Γιώργου Διαλεκτού! Ήταν παράξενο πόσο μακριά μού φάνηκε η γραμμή του τερματισμού, σε ένα τόσο γνώριμο βουνό, όπου είχα περάσει άπειρες ώρες μέχρι εκείνη τη στιγμή … χαχαχα! Όταν όμως έφτασα στον τερματισμό, ένιωσα γεμάτη, με περισσότερη χαρά και ενέργεια από ό,τι πριν ξεκινήσω, και αυτή ήταν η πρώτη σπίθα που άναψε τη φωτιά για όλα όσα ακολούθησαν!

[Advendure]: Βιωματικά, ποιος αγώνας έχει χαραχτεί πιο βαθιά στη μνήμη σου ως η πιο δυνατή εμπειρία; Και από τις πολλές πρωτιές σου, ποια ήταν εκείνη που σου έδωσε τη μεγαλύτερη χαρά και γιατί;

[Μαρία Ξανθή]: Γενικά, οι αγώνες που έχουν μεγαλύτερη αξία για εμένα δεν είναι αυτοί που κέρδισα ή έκανα κάποιο ρεκόρ διαδρομής. Είναι αυτοί στους οποίους πάλεψα για να τερματίσω και αναμετρήθηκα σκληρά με τον εαυτό μου. Δεν μπορώ να ξεχάσω τον πρώτο μου μαραθώνιο, το 2018 στην Οίτη. Χωρίς προπόνηση και χωρίς καν να αναλογιστώ τι πάω να τρέξω, έφτασα μετά από περίπου 8,5 ώρες στον τερματισμό, την ώρα που γίνονταν οι απονομές. Ο Λουκάς Πρατίλας με πήρε κατευθείαν από τον τερματισμό και με ανέβασε στο βάθρο, καθώς είχα κατακτήσει την τρίτη θέση στην ηλικιακή μου κατηγορία. Στον ίδιο αγώνα, το 2022, έκανα χρόνο 5:41 και σημείωσα το πρώτο μου ρεκόρ διαδρομής. Όμως, ποτέ δεν θα ξεχάσω εκείνη την πρώτη φορά και τα συναισθήματα που μου χάρισε. Η Οίτη είναι ο αγαπημένος μου μαραθώνιος γιατί με δίδαξε πολλά. Έχω συμμετάσχει πέντε φορές από τότε και θέλω να συνεχίσω να συμμετέχω όσο είμαι καλά!

[Advendure]: Ακολουθείς κάποιο συγκεκριμένο προπονητικό πλάνο ή συνεργάζεσαι με προπονητή; Πες μας λίγα λόγια για την προπονητική σου φιλοσοφία και τον τρόπο που προετοιμάζεσαι για τους αγώνες. Πώς διαμορφώνεται η προπόνησή σου μέσα στη χρονιά και τι στοιχεία θεωρείς απαραίτητα για μια σωστή προετοιμασία;

[Μαρία Ξανθή]: Στα τέλη του 2018, μετά τον Μαραθώνιο Οίτης, ξεκίνησα να γυμνάζομαι με προπονητικό πλάνο υπό την καθοδήγηση του Νίκου Κωστόπουλου, για περισσότερο από δύο χρόνια. Πολύ γρήγορα, μέσα σε έξι μήνες, ξεκινήσαμε διπλές προπονήσεις και σημείωσα σημαντική εξέλιξη. Ανακάλυψα πόσο όγκο προπόνησης μπορώ να σηκώσω και, επειδή αγαπάω την προπόνηση, αυτή ήταν μια εξαιρετικά παραγωγική περίοδος. Με τον Νίκο μοιραστήκαμε στιγμές και στα βουνά, μάλιστα, σε ένα camp που είχε οργανώσει στον Όλυμπο μία χρονιά, ανέβηκα για πρώτη φορά στον Μύτικα, παρά το γεγονός ότι έχω υψοφοβία!

Από την περίοδο της καραντίνας και έπειτα, ξεκίνησα ξανά προπονήσεις με τον προπονητή που είχα στον στίβο όταν ήμουν μικρή. Με στοχευμένη προπόνηση στην ταχύτητα, είδα μεγάλη βελτίωση στις επιδόσεις μου.

Το τελευταίο διάστημα, έχοντας πλέον αποκτήσει κάποια εμπειρία, προπονούμαι μόνη μου. Η αλήθεια είναι πως μου αρέσει να πειραματίζομαι και δεν έχω ακόμα ανακαλύψει τη χρυσή τομή μεταξύ ξεκούρασης και απόδοσης, καθώς τείνω συνεχώς προς την υπερβολή. Ωστόσο, όπως ανέφερα, η προπόνηση είναι κάτι που αγαπάω και με γεμίζει. Ίσως γίνομαι λιγάκι εμμονική με αυτό, αλλά δεν μετανιώνω ούτε ένα χιλιόμετρο που έχω τρέξει! Χαχαχα!

Μέσα στη χρονιά, προσπαθώ να προσαρμόσω σωστά το πρόγραμμα μου, ώστε, παρά τον μεγάλο χιλιομετρικό όγκο, να μπορώ να εντάξω προπονήσεις ταχύτητας και δύναμης που θα με κάνουν πιο γρήγορη και αντοχική.

Πριν από έναν αγώνα, προσπαθώ να είμαι ήρεμη και συγκεντρωμένη στον στόχο μου, να σκέφτομαι λογικά και να αποφεύγω οποιαδήποτε παράμετρο θα μπορούσε να με απομακρύνει από το αποτέλεσμα που επιδιώκω.

Για εμένα, η σωστή προετοιμασία απαιτεί υπομονή και επιμονή. Δεν μπορούμε να επιτύχουμε ένα καλό αποτέλεσμα χωρίς κόπο και χρόνο, δεν υπάρχει μαγική συνταγή. Με σκληρή και εντατική προσπάθεια, ο καθένας μπορεί να ανταμείψει τον εαυτό του αργότερα!

[Advendure]: Σε υποστηρίζει κάποιος χορηγός στην αθλητική σου πορεία; Θα ήθελες να αναφέρεις κάποιους ανθρώπους που σε βοήθησαν και συνεχίζουν να σε βοηθούν;

[Μαρία Ξανθή]: Στα χρόνια που τρέχω, δεν έχω συνεργαστεί με κάποιον χορηγό. Για εμένα, η πραγματική βοήθεια προέρχεται από τα άτομα γύρω μας. Δεν θα μπορούσα να μην αισθάνομαι ευγνωμοσύνη προς τους προπονητές μου, αλλά, πάνω απ’ όλα, προς τον σύντροφό μου εδώ και περισσότερα από 12 χρόνια, τον Αλέξανδρο Χασούρα. Μαζί ξεκινήσαμε το 2018 να τρέχουμε στα βουνά και, από τότε, έχουμε μοιραστεί προπονήσεις, αγώνες, στιγμές χαράς και απογοήτευσης. Έχουμε κουραστεί και διασκεδάσει παρέα, ανακαλύπτοντας τα όμορφα βουνά της Ελλάδας – και τον εαυτό μας – ακόμη περισσότερο!

[Advendure]: Πριν λίγες ημέρες, κατέκτησες τη δεύτερη θέση στον απαιτητικό Taygetos Marathon. Πώς ήταν η εμπειρία από τη φετινή σου συμμετοχή στην κλασική διοργάνωση της Καρδαμύλης; Τι δύσκολες στιγμές ή εκπλήξεις σου επιφύλασσε ο αγώνας και τι συναισθήματα σου άφησε στο τέλος;

[Μαρία Ξανθή]: Ο αγώνας στην Καρδαμύλη ήταν μια φανταστική εμπειρία! Είχα περάσει κάποια ίωση πριν τον αγώνα και, παρόλο που ένιωθα καλά, από τη μέση της διαδρομής και μετά βρέθηκα… άδεια! Όμως, δεν είχα φτάσει ακόμη στο τεχνικό κομμάτι – τη νέα προσθήκη στον αγώνα – το φαράγγι του Βυρού. Προτίμησα, λοιπόν, να συνεχίσω και να μην εγκαταλείψω, γνωρίζοντας πως αλλιώς ίσως να έχανα μια μοναδική ευκαιρία. Μπορεί να ταλαιπωρήθηκα λίγο παραπάνω, αλλά σίγουρα θα μετάνιωνα περισσότερο ένα DNF!

Η διαδρομή, αν και ιδιαίτερα τεχνική, είναι πανέμορφη, με συνεχείς εναλλαγές και μοναδικό φυσικό τοπίο. Αξίζει κανείς να δοκιμάσει τις δυνάμεις του έστω μία φορά, αυτή η επιλογή θα τον αποζημιώσει! Είμαι πολύ ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα μου και μόνο θετικά συναισθήματα αποκόμισα από τον πρώτο μου αγώνα για το 2025. Σίγουρα, ανυπομονώ για ένα νέο ραντεβού του χρόνου!

[Advendure]: Η αγωνιστική σου χρονιά ξεκίνησε δυνατά, μετά από μια εξαιρετική περσινή χρονιά γεμάτη επιτυχίες. Έχεις καταλήξει στο πλάνο των αγώνων σου για φέτος; Σε ποιές διοργανώσεις έχεις επιλέξει να συμμετάσχεις και τι στόχους έχεις θέσει για τη φετινή σεζόν;

[Μαρία Ξανθή]: Φέτος, μετά τον μαραθώνιο στον Ταΰγετο, θα αγωνιστώ σύντομα σε έναν ακόμη μαραθώνιο, στην πανέμορφη Ύδρα. Είναι ένας αγώνας που έχω βάλει τα δύο τελευταία χρόνια στο καλεντάρι μου και έχω αγαπήσει ιδιαίτερα, όχι μόνο για τη φιλοξενία και την άψογη οργάνωση, αλλά και γιατί είναι ένας αγώνας που… μυρίζει Ελλάδα! Τεχνικός αλλά πανέμορφος, ανυπομονώ να τον τρέξω και φέτος!

Στη συνέχεια, έρχεται ο μαραθώνιος Ολύμπου τον Ιούνιο, εκτός αν μεσολαβήσει κάποιος μικρότερος, τοπικός αγώνας. Ο μαραθώνιος του Ολύμπου είναι αυτός που με δυσκολεύει περισσότερο. Τον έχω τρέξει τέσσερις φορές, με καλύτερη επίδοση 6:29, και λόγω της υψοφοβίας μου και του skyrunning στοιχείου του, με βγάζει έξω από τα νερά μου. Θέλω, όμως, να δοκιμαστώ άλλη μια φορά φέτος, με στόχο να κατέβω κάτω από τις 6 ώρες στο βουνό των θεών!

Γενικότερα, ο στόχος μου είναι να εξελίσσομαι ως αθλήτρια κάθε στιγμή που περνάει. Δεν έχω σταματήσει να βάζω στόχους πιο ψηλά από ό,τι μπορώ να κατακτήσω εύκολα, οπότε νομίζω πως, σε γενικές γραμμές, το πετυχαίνω! Χαχαχα!

[Advendure]: Έχεις καθόλου εμπειρία από αγώνες στο εξωτερικό; Αν ναι, ποια ήταν η εμπειρία σου; Υπάρχει κάποια διοργάνωση στο εξωτερικό στην οποία θα ήθελες να συμμετάσχεις; Και αν μπορούσες να επιλέξεις έναν αγώνα “όνειρο”, ποιος θα ήταν αυτός;

[Μαρία Ξανθή]: Δεν έχω συμμετάσχει ακόμη σε κάποιον αγώνα στο εξωτερικό. Έχουμε πανέμορφους και απαιτητικούς αγώνες στη χώρα, τους οποίους, αφού τους βάζω ανελλιπώς στο ετήσιο καλεντάρι μου, δεν έχω αφήσει χώρο ακόμη για κάποιον αγώνα στο εξωτερικό. Φυσικά και θα ήθελα να τρέξω και σε άλλα βουνά. Θα ήταν ενδιαφέρον να δοκιμάσω κάποιον αγώνα stage, ώστε να μπορέσω να δω μεγάλο μέρος κάποιου βουνού σε σύντομο χρονικό διάστημα, ή να τρέξω έναν αγώνα skyrunning, όπως το Dolomites Skyrace, για να μου μείνει σίγουρα αξέχαστο .. χαχαχα!

[Advendure]: Μαρία, τι σημαίνει για σένα η έννοια της επιτυχίας στον αθλητισμό; Είτε πρόκειται για έναν μεμονωμένο αγώνα είτε για τη συνολική σου πορεία, πώς ορίζεις την επιτυχία;

[Μαρία Ξανθή]: Η επιτυχία για εμένα είναι συνυφασμένη με την εξέλιξη. Είτε αυτό σημαίνει έναν καλό χρόνο, είτε μια σοφότερη προσέγγιση των πραγμάτων. Ονειρεύομαι τον εαυτό μου να συνεχίσω να υπάρχω σαν σταθερή αξία στον χώρο του ορεινού τρεξίματος, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Επιτυχημένος είναι ο αθλητής που περνάει καλά μέσα από την ταλαιπωρία αυτής της εξέλιξης, σηκώνεται από τα στραβοπατήματα του, αναγνωρίζει τα μειονεκτήματά του και δουλεύει σκληρά για να ολοκληρωθεί, όχι μόνο σαν αθλητής, αλλά και σαν καλύτερος άνθρωπος και πρότυπο.

[Advendure]: Δεν είσαι καινούργια στο χώρο του ορεινού τρεξίματος, αφού ξεκίνησες να τρέχεις αγωνιστικά το 2018. Θα θέλαμε να μας πεις τη γνώμη σου για την πορεία του ορεινού τρεξίματος στη χώρα μας. Ποια είναι τα θετικά και τα αρνητικά που έχεις παρατηρήσει; Τι θεωρείς ότι θα πρέπει να ενισχυθεί και τι να πάψει να υπάρχει; Επίσης, πώς θα μπορούσε να ενισχυθεί η παρουσία των γυναικών στο άθλημα;

[Μαρία Ξανθή]: Πιστεύω πως το ορεινό τρέξιμο έχει πλέον μεγάλη αναγνώριση στη χώρα. Κάθε Σαββατοκύριακο υπάρχουν αγώνες και οι συμμετοχές έχουν μόνιμα ανοδική πορεία! Είναι πολύ σημαντικό να αθληθεί ο κόσμος, να βγει στη φύση, να βγάλει ενέργεια και να κοινωνικοποιηθεί μέσω των αγώνων και των συλλογικών προπονήσεων! Το αρνητικό είναι ότι πολλοί ξεκινούν παθιασμένα και απογοητεύονται όταν δεν πάρουν σύντομα αποτέλεσμα. Δεν υπάρχει σωστή αθλητική παιδεία δυστυχώς στη χώρα μας, αλλά μπορούν να γίνουν σταδιακά βήματα, με σεμινάρια και συλλογικές δράσεις. Είμαι σίγουρη πως όποιος γνωρίσει το τρέξιμο στη φύση, δύσκολα θα το παρατήσει, άλλωστε!

Είναι πολύ σημαντικό και ευχάριστο που έχουν αυξηθεί, έστω και ελάχιστα, οι γυναίκες στον αθλητισμό! Πιστεύω στην γυναικεία αλληλεγγύη. Με λίγη παραπάνω συλλογικότητα, δράσεις και βοήθεια, θα μπορούσαν όλο και περισσότερες γυναίκες να εισχωρήσουν! Επίσης, τα κορίτσια από τον χώρο του στίβου θα μπορούσαν να δοκιμάσουν εκτός αγωνιστικής τους σεζόν να συμμετάσχουν σε κάποιον αγώνα βουνού. Είναι έτοιμες αθλήτριες, εκεί πιστεύω οι επιδόσεις τους θα εκτοξευτούν, θα ανέβει το γενικότερο επίπεδο και ίσως μερικές βρουν το άθλημα του ορεινού τρεξίματος πολύ πιο ενδιαφέρον!

[Advendure]: Κλείνουμε τη συζήτησή μας δίνοντάς σου το λόγο. Τι θα ήθελες να πεις προς την κοινότητα του ορεινού τρεξίματος, τόσο στους αθλητές όσο και στους διοργανωτές;

[Μαρία Ξανθή]: Στην κοινότητα του ορεινού τρεξίματος θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί όλα αποτελούν τελικά κομμάτι από αυτό που είμαστε σήμερα, και πώς με λίγη περισσότερη συλλογικότητα θα μπορούσαμε να ανεβάσουμε ακόμη πιο ψηλά το άθλημα! Διοργανωτές και αθλητές θα πρέπει να φροντίζουμε να υπάρχουν υψηλά στάνταρ, όχι μόνο στις παροχές, αλλά και στις απαιτήσεις! Μια μικρή κίνηση μπορεί να κάνει τη διαφορά, ώστε να μπει ο αθλητισμός και το ορεινό τρέξιμο στις ζωές όλων μας!

Δημήτρης Τρουπής