Όπως γνωρίζουμε ήδη μέσα από τις σελίδες του Advendure, αφού έχουμε φιλοξενήσει ουκ ολίγα κείμενα και φωτογραφίες από τα μαγευτικά αυτά ταξίδια του. τα τελευταία 20 χρόνια έχει σχεδιάσει και πραγματοποιήσει πολυάριθμες γεωγραφικές αποστολές με τη μορφή πεζοπορικών διασχίσεων στη Χιλή, την Αργεντινή, το Περού, τον Ισημερινό, το Νεπάλ, την Ινδία, την Ισλανδία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία, την Σκωτία, την Ουαλία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιορδανία και τη χώρα μας.

Ο Δημήτρης είναι πλέον Mountain Leader (εκπαιδεύτηκε στη Μεγάλη Βρετανία και τη χώρα μας) και Wilderness First Responder (με εκπαίδευση στη Νορβηγία από τον πιο έγκριτο αμερικανικό εκπαιδευτικό οργανισμό-NOLS). Όταν δεν ταξιδεύει, το πιθανότερο είναι να τον πετύχετε στο Λιτόχωρο και τα μονοπάτια του αγαπημένου του Ολύμπου!

Απολαμβάνει επίσης το κολύμπι, την ποδηλασία και άλλες δραστηριότητες στη φύση και έχει λάβει μέρος σε πολλούς ultra trail αγώνες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως τον Tor des Geants, όπου μάλιστα έτυχε να είναι ο πρώτος Έλληνας που τον τερμάτισε.

Ας τον γνωρίσουμε λοιπόν ακόμη καλύτερα, μέσα από την συνέντευξη του στο Advendure!

[Advendure]: Πώς ξεκίνησες την ορειβασία/πεζοπορία ή άλλη outdoor δραστηριότητα. Τι σε ενέπνευσε να ξεκινήσεις;

[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη. Σαν παιδί - όπως τα περισσότερα - ήμουν αρκετά δραστήριος και από μικρό με γοήτευαν η γεωγραφία, ο αθλητισμός και οι αρχαίοι πολιτισμοί. Από τις πρώτες - και ωραιότερες - αναμνήσεις ήταν οι «περιπέτειες» στον Όλυμπο με τα ξαδέρφια και τους φίλους μου.

Τα εφηβικά μου χρόνια πέρασαν με αρκετά ταξίδια στην Ευρώπη λόγω αθλητισμού αλλά και διαφορετικά ενδιαφέροντα, ώσπου στα νεανικά μου χρόνια βρέθηκα μια μέρα να πεζοπορώ ξανά στον Όλυμπο! Τη μέρα εκείνη ένιωσα κάτι αλάνθαστα ξεχωριστό, σαν να βρέθηκα εκεί που ανήκω..

Από τότε ξεκίνησε η παθιασμένη ενασχόληση μου με την πεζοπορία /ορειβασία. Τα βουνά σύντομα μπήκαν στο επίκεντρο της ζωής μου. Εκεί περνούσα - συχνά μόνος - το σύνολο σχεδόν του ελεύθερου χρόνου μου, μιας και ένιωθα μια μοναδική αίσθηση ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ που με έκανε πραγματικά χαρούμενο!

Παράλληλα άρχισα να μελετάω με ζήλο ιστορίες ταξιδευτών και ανθρώπων της περιπέτειας και ωρίμασε η ανάγκη να σχεδιάσω ταξίδια στις θαυμαστές γωνιές του κόσμου, συνδυάζοντας όλα αυτά που με γοήτευαν από παιδί (φύση, δράση, γνωριμία με άλλες κουλτούρες).

Κεντρικές Άνδεις, Περού (2013)

[Advendure]: Ποια ήταν η πιο αξέχαστη περιπέτεια / αποστολή / εμπειρία σου μέχρι στιγμής και τι αποτύπωμα άφησε μέσα σου;

Αν και κάθε ταξίδι είναι μοναδικό, θα ξεχώριζα ίσως λίγο περισσότερο τα παρακάτω:

• το μοναχικό ταξίδι ενός μηνός στην Παταγονία (2008)

• την εμπειρία μου στην Αμαζονία του Ισημερινού (2010)

• το δεύτερο ταξίδι στα Ιμαλάια σε μια περιοχή περιορισμένης πρόσβασης (απαγορευμένης έως το 2008) όπου - μεταξύ άλλων - φιλοξενηθήκαμε με τους φίλους μου για λίγες μέρες από μια Θιβετιανή μοναχή στο ναό ενός απομονωμένου γυναικείου μοναστηριού (2011)

• το ταξίδι στην Ινδία (2012)

• εμπειρίες στα βουνά του Περού για τα οποία σκοπεύω να γράψω (2010, 2013)

Περού 2010

 Διάσχιση Κορσικής GR20 (2015)

• την πιο αναπάντεχη συνάντηση με άγρια ζωή που έχω ζήσει έως τώρα, τη λεοπάρδαλη του χιονιού, στο 4ο ταξίδι στα Ιμαλάια (2016)

• τη διάσχιση της Ισλανδίας με πλήρη αυτονομία από το βορειότερο στο νοτιότερο άκρο με τον Αργύρη Βαμβακίτη (2017)

Διάσχιση της Ισλανδίας (2017)

• τη διάσχιση της Ιορδανίας από τα σύνορα της Συρίας έως τη Σαουδική Αραβία επίσης με τον Αργύρη (2018)

 Διάσχιση της Ιορδανίας (2018)

• τη μοναχική διάσχιση των ισπανικών Πυρηναίων από τον Ατλαντικό στη Μεσόγειο (2021)

 Σόλο διάσχιση ισπανικών Πυρηναίων (2021)

• την περσινή περιπλάνηση - στην τελευταία κατά πολλούς παρθένα περιοχή της Ευρώπης - στην Αρκτική Σουηδία παρέα με το Νίκο Πετρόπουλο (2023).

Τα ταξίδια έχουν διευρύνει τους ορίζοντες μου και έχουν επηρεάσει καταλυτικά την οπτική με την οποία βλέπω τον κόσμο. Η επαφή με το μεγαλείο της φύσης - εκεί που μακριά από τις αποσπάσεις σώμα και πνεύμα χαλαρώνουν και οι αισθήσεις διεγείρονται - μου διδάσκει πολλά για το «θαύμα» της ζωής, μου υπενθυμίζει συνεχώς το πόσο αναλώσιμος είμαι και μου δίνει ένα πρόσθετο κίνητρο να χαρώ αυτό το «ταξίδι».

Μέσα από την επαφή με τόσο διαφορετικούς (;) ανθρώπους έχω μάθει να αποφεύγω κάθε τύπου φανατισμό, να σέβομαι τη διαφορετικότητα του άλλου και να γυρίζω την πλάτη στις δεισιδαιμονίες και τις προκαταλήψεις που … κρατάνε γερά στον χωροχρόνο. Με συγκινεί η δοτικότητα, η ζωντάνια, η ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ ανθρώπων που κάθε άλλο παρά θεωρούνται «πρότυπα επιτυχίας -ευτυχίας» για τα δεδομένα του δυτικού κόσμου.

[Advendure]: Ποιες είναι μερικές από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισες εκεί έξω και πώς τις διαχειρίστηκες;

[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Στις πεζοπορικές διασχίσεις οι αντικειμενικοί κίνδυνοι υπάρχουν αλλά το ρίσκο εννοείται πως είναι μικρότερο σε σχέση με άλλες δραστηριότητες όπως πχ ο αλπινισμός.

Στην πορεία αυτών των ετών σαφώς και αντιμετώπισα προκλήσεις.

Πρώτο παράδειγμα: Μερικά σοβαρά περάσματα ποταμών, όπως στη διάσχιση της Ισλανδίας, την Αρκτική και την Παταγονία. Τα νερά των ποταμών εκεί, μιας και κυλούν από τους παγετώνες, είναι - πέρα από ορμητικά - θολά και λασπώδη και δεν μπορείς να εκτιμήσεις πολλές φορές καλά το βάθος τους. Σε κάποιες περιπτώσεις έψαξα αρκετά έως ότου βρω σημείο που θεωρούσα ΑΠΟΛΥΤΑ ασφαλές για να περάσω.

Στις καταστάσεις αυτές που οι επιπτώσεις είναι … σοβαρές προσπαθώ πάντα να αποστασιοποιούμαι - βάζοντας στην άκρη ψυχολογική κατάσταση, κούραση, στόχους ημέρας ή την πιθανά αρκετά κοπιαστικότερη ή χρονοβόρα εναλλακτική - και να παίρνω ψύχραιμες αντικειμενικές αποφάσεις ως παρατηρητής και όχι ως «φορτισμένος συναισθηματικά» πρωταγωνιστής.

Επιπολαιότητες του τύπου «κατά πάσα πιθανότητα περνάει» όσο ελκυστικές και να φαντάζουν ενίοτε, δεν είναι καλός σύμβουλος. Η ασφάλεια είναι αδιαπραγμάτευτη!

Δεύτερο παράδειγμα: Κατά τη διάσχιση της Ιορδανίας με τον Αργύρη, στο νότο μετά την Πέτρα, είχαμε ένα σκέλος 90 χιλιομέτρων χωρίς καθόλου νερό. Το γνωρίζαμε από την έρευνα μας και αξιολογήσαμε την κατάσταση. Τις αναμενόμενες συνθήκες, τη μορφολογία του εδάφους, τον ανθρώπινο παράγοντα (τις ικανότητες, την φυσική μας κατάσταση τη δεδομένη στιγμή, τον εγκλιματισμό μας στο θερμό περιβάλλον της ερήμου κ.α) και φορτώσαμε τα ήδη σχεδόν γεμάτα σακίδια μας με 7,5 lt λίτρα νερό έκαστος. Καλύψαμε την απόσταση αυτού του σκέλους σε 2 ημέρες, προσέχοντας τον ρυθμό μας ώστε να μην ιδρώνουμε πολύ. Το νερό μας έφτασε οριακά και μας χαροποίησε μιας και ο καφετής ζωμός που φροντίσαμε να βρούμε σκάβοντας στην πορεία (just in case) μόνο ελκυστικός δεν ήταν..

 Διάσχιση της Ιορδανίας (2018)

[Advendure]: Τι είναι αυτό που σε κάνει να αισθάνεσαι σαν “σπίτι σου” την Salewa, σαν φιλοσοφία και σαν σχέση του brand με τη φύση.

[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Με τη SALEWA συνεργάζομαι εδώ και 6 χρόνια. Θεωρώ πως έχω μια ιδέα της φιλοσοφίας της εταιρείας που συνάδει με αυτό που δηλώνει! Στην SALEWA έχουν σαν στόχο να εμπνεύσουν και να παρακινήσουν τους ανθρώπους να βιώσουν απολαυστικές εμπειρίες στο βουνό, εξοπλίζοντας τους με μια πλήρη γκάμα από καινοτόμα και άκρως λειτουργικά προϊόντα ένδυσης, υπόδησης και ορειβατικού εξοπλισμού!

Μας συνδέουν κοινές αξίες, όπως η βαθιά αγάπη για τα βουνά και την περιπέτεια! Μου αρέσει που στηρίζουν ανθρώπους που είναι «ταγμένοι» στο βουνό και που επικοινωνούν ακριβώς αυτό, την αστείρευτη αγάπη τους για αυτό.

Ως φυσιολάτρη - μα και πιστοποιημένο εκπαιδευτή από τον οργανισμό Leave No Trace - με χαροποιεί ιδιαίτερα πως η SALEWA συγκαταλέγεται στις εταιρείες που κάνουν σταθερά και ουσιαστικά βήματα προς τη μείωση του περιβαλλοντικού της αποτυπώματος.

[Advendure]: Ως πρεσβευτής της Salewa, ποια είναι μερικά από τα αγαπημένα σου κομμάτια εξοπλισμού και πώς βελτιώνουν την απόδοσή σου και την εμπειρία σου στα βουνά και τη φύση γενικότερα;

[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Σας παραθέτω τα ακόλουθα links:

Aπό προσωπικές αξιολογήσεις αγαπημένων κομματιών εξοπλισμού μετά από δοκιμή διαρκείας :

Αντίσκηνο SALEWA Litetrek Pro II : Εντυπώσεις από νύχτες εκεί έξω !

“Pedroc 2 Durastretch 2 in 1 Pant Men” -Το αγαπημένο μου Παντελόνι Πεζοπορίας !

“Pedroc 2 Polarlite Jacket Men” - Ο ρόλος του λεπτού Fleece στην Πεζοπορία !

Παπούτσι για γρήγορη πεζοπορία SALEWA Ultra Train 3 – Δοκιμή … διαρκείας! (δεν διατίθεται πια)

Tips περί εξοπλισμού:

Γιατί πεζοπορία με Μπατόν;

Οργάνωση σακιδίου Πεζοπορίας!

Kαθώς και χρήσιμες λίστες εξοπλισμού:

Λίστα εξοπλισμού ημερήσιας Ορεινής Πεζοπορίας!

Λίστα εξοπλισμού για Πολυήμερες πεζοπορικές διασχίσεις!

Το σακίδιο ALPTREK 42+5 L BACKPACK αποτελεί την επιλογή μου σε όλες τις μεγάλες διασχίσεις τα τελευταία 4 χρόνια και στην παρούσα φάση δοκιμάζω τις νεότερες προτάσεις της εταιρείας για #speedhiking

Παπούτσι Pedroc Powertex Shoe Men

Σακίδιο Pedroc Pro 22L Backpack Men

                               (Νυχτοπερπατήματα στον Όλυμπο ( Ιούνιος 2024)

[Advendure]: Τι σε συνδέει με τους άλλους αθλητές της ομάδας; Τι έχετε κοινό σαν φιλοσοφία και οπτική του outdoor;

[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Κάθε ένα από τα μέλη της ομάδας - ο Παύλος, ο Ηρακλής, ο Κώστας, ο Φώτης, η Όλγα και ο Γιάννης - είναι μια σταθερά στον τομέα του. Θεωρώ πως ασχέτως του μέσου/μέσων που επιλέγουμε για να χαρούμε το βουνό, κοινό παρονομαστή αποτελεί το πάθος μας για ατόφιες εμπειρίες και η χαρά του να τις μοιραζόμαστε με τα άτομα της κοινότητας!

 Μαζί με τον Παύλο Τσιαντό

[Advendure]: Τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον που μόλις ξεκινάει την ορειβασία/πεζοπορία ή κάποια άλλη outdoor δραστηριότητα;

[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Να επενδύσει πρώτα και κύρια στην ανάπτυξη των απαραίτητων δεξιοτήτων για τη δραστηριότητα, την διαβίωση στην ύπαιθρο και τις πρώτες βοήθειες σε μη αστικό περιβάλλον.

• Να φροντίσει να αφήνει το ελάχιστο δυνατό αποτύπωμα κατά την παρουσία του στη φύση.
• Να είναι ειλικρινής όσον αφορά την σωματική/ψυχολογική κατάσταση του, την εμπειρία και τη δράση του απέναντι στον εαυτό του, τους συντρόφους του και την κοινότητα.
• Να επενδύσει όσον αφορά τον εξοπλισμό σε ποιοτικά εξειδικευμένα προϊόντα και να επιλέγει συνειδητά έχοντας κατά νου πως η δημοφιλία μιας φίρμας στο ευρύ κοινό δεν αποτελεί απαραίτητα εγγύηση για την ποιότητα των προϊόντων της.

Το βουνό μας απογυμνώνει από τα περιττά και μπορεί να μας διδάξει πολλά για τη ζωή, τον εαυτό μας και τις ανθρώπινες σχέσεις, αρκεί να είμαστε δεκτικοί να μάθουμε. Αν δει τις δυσκολίες (που είναι μέρος του παιχνιδιού) ως διδάγματα κι όχι ανυπέρβλητα εμπόδια μάλλον ... θα μείνει!

[Advendure]: Πώς προετοιμάζεις για τις αποστολές σου, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά; Μπορείς να μοιραστείς κάποιες από τις ρουτίνες ή τις τεχνικές σου προετοιμασίας;

[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Ασκούμαι σχεδόν καθημερινά έξω (κυρίως περπάτημα, τρέξιμο και ασκήσεις με το βάρος του σώματος).

Εδώ και περίπου 20 χρόνια η συστηματική επαφή με τις υπαίθριες δραστηριότητες και κυρίως την ορεινή πεζοπορία μεγάλων αποστάσεων είναι τρόπος ζωής. Θεωρώ τον όρο προπόνηση αδόκιμο για το βουνό. Κάθε εξόρμηση - ΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ - εκεί είναι ξεχωριστή και γίνεται με πάθος και χαρά χωρίς ψυχαναγκασμούς.

Κάθε project το σχεδιάζω διεξοδικά (θα μπορούσα να γράψω πολλά εδώ) τσεκάροντας όλες τις παραμέτρους, μια διαδικασία που πραγματικά απολαμβάνω και με βάζει για τα καλά στο κλίμα της επερχόμενης αποστολής.

Ξεκινάω λοιπόν καλά προετοιμασμένος, με διάθεση να διαχειριστώ οποιοδήποτε απρόοπτο με σύνεση και αποφασιστικότητα, αλλά πάνω απ’ όλα με δίψα να ρουφήξω αυτήν την εμπειρία ως το μεδούλι. Το τελευταίο άλλωστε αποτελεί και την πεμπτουσία του «ταξιδεύειν».  

 Διάσχιση του Cape Wrath trail, Σκωτία (2019)

Μου δίνει μεγάλη χαρά το να μυώ ανθρώπους στον μαγικό κόσμο της ορεινής πεζοπορίας και των πολυήμερων διασχίσεων και να βοηθώ – τόσο άπειρους αλλά και έμπειρους πεζοπόρους - να πετύχουν τους στόχους τους μέσω των εξατομικευμένων ταξιδιών - εμπειριών που οργανώνω.

 Σουηδική Λαπωνία (2018)

[Advendure]: Με βάση την εμπειρία σου, πως βλέπεις την εξέλιξη του outdoor στη χώρα μας, αλλά και διεθνώς; Ποιες τάσεις βλέπεις να κυριαρχούν στο άμεσο μέλλον αλλά και πιο μακριά στο χρόνο;

[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Η εξέλιξη είναι υγιής και θεμιτή!

Οι άνθρωποι που βρίσκονται στην «αιχμή του δόρατος» της περιπέτειας σήμερα, έχοντας σαν βάση ότι κατέστησαν οι παλιότεροι ως … εφικτό, πηγαίνουν συνεχώς μακρύτερα, γρηγορότερα και με καλύτερο στυλ, συνδυάζοντας στις αποστολές τους διάφορα μέσα (πχ kite Skiing για πρόσβαση σε πελώριους τοίχους στην Ανταρκτική και πολλά άλλα). Οι outdoor κοινότητες ορισμένων χωρών είναι τόσο μεγάλες και «μπασμένες», που οι άνθρωποι που κάνουν αρκετά ενδιαφέρουσες δράσεις μόνο μετρημένοι στα δάχτυλα δεν είναι...

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε πως οι τάσεις αυτές (όχι απαραίτητα με την ακραία μορφή του παραδείγματος) θα έρθουν και στη χώρα μας με μια … καθυστέρηση ετών.

Όσον αφορά τη μαζικότητα… Σε παγκόσμιο επίπεδο παρατηρείται μαζικότερη ενασχόληση σε όλες σχεδόν τις υπαίθριες δραστηριότητες μετά την Covid, μιας και όλο και περισσότεροι άνθρωποι πείθονται για τα οφέλη που επιφέρει η επαφή με τη φύση στην σωματική και ψυχική υγεία. Η συμμετοχή της νέας γενιάς που διψά για αυθεντικές εμπειρίες είναι αξιοσημείωτη και η πεζοπορία αποτελεί την δημοφιλέστερη υπαίθρια δραστηριότητα.

Στην χώρα μας είναι επίσης σε εξέλιξη μια άνθηση της ορεινής πεζοπορίας. Με την ολοκλήρωση του μεγάλου μονοπατιού της (Pindus Trail) -που στήνεται με περίσσιο μεράκι- θεωρώ πως πολλοί πια από την εγχώρια κοινότητα θα δοκιμάσουν (και ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ θα κάνουν) να στραφούν και προς τις πολυήμερες διασχίσεις εκεί.

Επίσης, εκεί θα δούμε δράσεις και από άτομα της κοινότητας του ορεινού τρεξίματος, το οποίο μετά από μια αλματώδη πορεία ετών κάνει μια «κοιλιά».

Με την ευκαιρία, αναφέρω το χρονικό της δικής μας διάσχισης της Πίνδου από το Γράμμο στους Δελφούς (2020), όχι από τη σκοπιά ενός «τούμπανου καταφερτζή» αλλά ενός ταξιδευτή - φυσιολάτρη.

[Advendure]: Ποια επερχόμενα σχέδια ή στόχους έχεις στο μυαλό σου; Τι θα σε ενθουσίαζε να πραγματοποιήσεις; Πώς σκοπεύεις να το υλοποιήσεις;

[Δημήτρης Δεσποινιάδης]: Σαν πατέρας πια, θέλω να μυήσουμε με τη σύντροφο μου τον γιο μας (4 ετών) σε έναν υγιή τρόπο ζωής κοντά στη φύση και κυρίως να του εμφυσήσουμε την αγάπη και τον σεβασμό προς αυτήν μέσα από την αλληλεπίδραση με το φυσικό περιβάλλον. Σε λίγες ημέρες θα ταξιδέψουμε για 1η φορά με τον μικρούλη σε βουνά του εξωτερικού, στο «σπίτι» της SALEWA (Δολομίτες).

Στο τέλος του καλοκαιριού θα ταξιδέψω παρέα με το Νίκο Πετρόπουλο στη Σκανδιναβία. Θα έχουμε 15 ημέρες στη διάθεση μας για μια αρκετά ενδιαφέρουσα «βόλτα» όπου θα ενώσουμε πεζοπορικά 3 εθνικά πάρκα της Νορβηγίας.

Το 2025, σε συνεργασία με την “The Lifetime Experience”, θα οργανώσω και θα ηγηθώ 4 πεζοπορικών ταξιδιών για περιορισμένο αριθμό συμμετεχόντων (7-9 ημερών το καθένα) σε μερικές από τις πιο γοητευτικές φυσικές περιοχές της Ευρώπης που … γνωρίζω καλά!

Στα όχι άμεσα αλλά όχι και τόσο μακρινά σχέδια μου είναι 2 μεγάλες και απαιτητικές διασχίσεις σε άλλες ηπείρους, πιθανότατα παρέα με τον συνήθη ύποπτο, τον καλό μου φίλο Αργύρη Βαμβακίτη.

Πως σκοπεύω να υλοποιήσω το τελευταίο;

Μέσα από την συστηματική ενασχόληση με τις πολυήμερες διασχίσεις σε διαφορετικά περιβάλλοντα, θεωρώ πως έχω αναπτύξει προοδευτικά τις δεξιότητες μου σε βαθμό που μπορώ να κινούμαι με σχετική άνεση και ασφάλεια σε οποιουδήποτε τύπου τερέν για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα. Η περιπλάνηση σε μεγάλα φυσικά τοπία μακριά από υφιστάμενα μονοπάτια είναι αυτό που με γοητεύει περισσότερο και εκεί θα επικεντρωθώ στα προσωπικά μου project.

Σχετικά με το οικονομικό τώρα, μιας και τέτοιες δράσεις κοστίζουν. Σίγουρα δεν μου «τρέχουν από τα μπατζάκια» αλλά - μιας και οι εμπειρίες αυτές είναι τόσο ψηλά στις προτεραιότητες μου- θα προσπαθήσω να βρω και τους πόρους (κόβοντας από αλλού) και το χρόνο, όπως όλα αυτά τα χρόνια.

Για όλους μας υπάρχει αυτό το κάτι (οτιδήποτε κι αν είναι αυτό) που μπορεί να έχει θετική/καταλυτική επίδραση στη ζωή μας κι αν δεν το έχουμε βρει ΑΞΙΖΕΙ ΟΣΟ ΤΙΠΟΤΑ να το ψάξουμε …

Η καλύτερη ώρα είναι … ΤΩΡΑ !

Υ.Γ 1 Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στους ανθρώπους της δικής μας POLO για την στήριξη, την ανθρωπιά, για ΟΛΑ…

Υ.Γ 2 Σε ευχαριστώ Δημήτρη για την κουβέντα κι εύχομαι την επόμενη φορά να τα πούμε στο πεδίο, όπως τότε … στα δάση τα αγαπημένα!

Dimitris Despoiniadis