Το απόγευμα του Σαββάτου έγινε η τεχνική ενημέρωση από τον Νίκο Καλοφύρη που ήταν εξαιρετικά λεπτομερής και βοηθούσε να καταλάβει ο αθλητής τα ιδιαίτερα σημεία που πρέπει να προσέξει κατά την διάρκεια της προσπάθειας του. Μετά ακολούθησε το σεμινάριο με το πανέμορφο βίντεο του παρουσίασης της δουλειάς του Αρκτούρου, του βίντεο με την διαδρομή και την προσπάθεια που έγινε ώστε να υλοποιηθεί τελικά ο αγώνας, και την ομιλία του Γιάννη Δαγκόγλου της Smartrun σχετικά με προπονητικά θέματα (τρέξιμο στις ανηφόρες και διατροφή για αθλητές αποστάσεων). Εξαιρετική η αίθουσα του Πολυτεχνείου όπου έγινε το σεμινάριο, πολύς κόσμος παρακολούθησε με ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Όπως έχουμε ξαναπεί, τέτοιες θεματικές ενότητες πρέπει να γίνονται τα Σαββατοκύριακα των αγώνων όταν είναι δυνατό, ώστε να ενημερώνονται οι αθλητές για σημαντικά θέματα. Τα σημεία προπονητικής και διατροφής που ανέλυσε ο Γιάννης Δαγκόγλου θα μπορέσουν να τα διαβάσουν σύντομα και οι φίλοι που δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν στον αγώνα, αφού θα τα δημοσιεύσουμε με την μορφή άρθρων στο Advendure.

Πάμε τώρα στο κυρίως μενού και στην ανάλυση των τεχνικών ζητημάτων του αγώνα. Η διαδρομή είχε εξαιρετική σχεδίαση, και ήταν απαιτητική και το κυριότερο απ’ όλα πολύ αθλητική, “ζητώντας” από τον δρομέα να δουλεύει στο 100% και με συνεχή εγρήγορση χωρίς να τον αφήνει να χαλαρώσει σε κανένα σημείο της μέχρι το τέλος. Από τις αρχικές κατηφοριές στα καλντερίμια του Μετσόβου που ήθελαν υπομονή και σωστή διαχείριση, την παρατεταμένη ανηφόρα μέχρι το 10^ο χιλιόμετρο, τις δυο κάθετες αναβάσεις, μέχρι και το δεύτερο κομμάτι πάνω από το Μέτσοβο με τις συνεχείς εναλλαγές κλίσεων που στοίχισαν πολύ σε όποιους δεν κράτησαν δυνάμεις κατά τα πρώτα 20 χιλιόμετρα της κούρσας. Τεχνικά – υπό την έννοια του κακοτράχαλου - δεν ήταν δύσκολη, συγκρίνοντας της τουλάχιστον με άλλους αντίστοιχους αγώνες σε Ελληνικά βουνά, αλλά η δυσκολία της πήγαζε από την συνεχή και μερικές φορές πολύ έντονη εναλλαγή κλίσεων με διαφορετικά μήκη και χαρακτηριστικά.

Υπήρχαν δυο “κάθετες” θα λέγαμε αναβάσεις, με την πρώτη να είναι αμέσως μετά τον 2^ο σταθμό ανεφοδιασμού ακολουθώντας τις γραμμές του τελεφερίκ και μέχρι το ψηλότερο σημείο της διαδρομής στο 10^ο χιλιόμετρο και στα 1.870 μέτρα υψόμετρο και την δεύτερη – και πιο επίπονη – στο 16^ο χιλιόμετρο όπου απαιτούσε και βοήθεια με τα χέρια ιδιαίτερα στο τελείωμα με τα πέτρινα “σκαλοπάτια” και τους βράχους και πριν ανέβει ο αθλητής στην κορυφή των “Φυγών” στα 1.620 μέτρα υψόμετρο. Πολύ ιδιαίτερες και επίπονες αναβάσεις, αλλά η μεν πρώτη σε πανέμορφο αλπικό τοπίο με καταπληκτική θέα και η δεύτερη μέσα σε πυκνό δάσος που και πάλι αντάμειβε τον αθλητή με τρομερή θέα όταν έφτανε στην κορυφή. Η τοποθέτηση σταθμού αμέσως μετά ήταν πολύ σωστή. Οι αναβάσεις αυτές είναι σημαντικά χαρακτηριστικά του αγώνα και μας άρεσαν ιδιαίτερα, όπως και η εντυπωσιακή θέα στο αλπικό κομμάτι του αγώνα που σε αποζημίωνε για την κούραση και την προσπάθεια που έκανες για να το διασχίσεις.

Μένω στην σχεδίαση της διαδρομής και νομίζω ότι χρειάζεται ιδιαίτερη αναφορά στο τελείωμα του αγώνα και στην είσοδο στο Μέτσοβο, που ξεκινά από την πίστα κατάβασης του χιονοδρομικού προσφέροντας μια πανέμορφη θέα του χωριού από ψηλά (από κάποια σημεία ακόμη και του χώρου τερματισμού) καθώς “υποδέχεται” τον αθλητή μετά τον επίπονο αγώνα και ο οποίος συνεχίζει για 1.5 περίπου χιλιόμετρο τρέχοντας μέσα στα γραφικά καλντερίμια του χωριού και “κυκλώνοντας” την πλατεία πριν μπει στην τελική ευθεία του τερματισμού. Η σχεδίαση αυτή προσφέρει ηθικό και ενθουσιασμό στον αθλητή, γεγονός που ενισχύεται από το χειροκρότημα των κατοίκων έξω από κάθε αυλή, δρομάκι και σπίτι που ήταν πάνω στην διαδρομή. Με αυτόν τον τρόπο ΟΛΟΙ οι συμμετέχοντες, αθλητές, συνοδοί και κάτοικοι ζουν τον αγώνα όσο περισσότερο γίνεται και αυτό μεγιστοποιεί την εμπειρία.

Εξαιρετική δουλειά είχε γίνει στον καθαρισμό των μονοπατιών και στην σήμανση του αγώνα. Ήταν πολύ δύσκολο έως απίθανο να χαθείς, αλλά ταυτόχρονα ήταν και καλαίσθητη, ιδιαίτερα όπου είχε τα ξύλινα σημάδια του πέλματος της αρκούδας που ήταν και το σήμα κατατεθέν του αγώνα. Η πατέντα του Νίκου Καλοφύρη για την σήμανση στα αλπικά κομμάτια με τους “ηλεκτρολογικούς” σωλήνες στο έδαφος αποδείχθηκε εξαιρετική, και μάλιστα δοκιμάστηκε πετυχημένα σε μια μέρα με πολύ δυνατούς ανέμους στις εκτεθειμένες αλπικές περιοχές. Και μιας και αναφέρθηκα στους ανέμους, να πούμε ότι αν εξαιρέσει κάποιος αυτό το χαρακτηριστικό της μέρας του αγώνα, ο καιρός ήταν ιδανικός για τρέξιμο και αγώνα στο βουνό. Όπως επίσης και η επιλογή της εποχής, μιας και όλα ήταν καταπράσινα και ολάνθιστα, προσδίδοντας μεγάλη ομορφιά στην διαδρομή που άλλωστε διέσχιζε πυκνά δάση και όμορφα λιβάδια στο μεγαλύτερο μέρος της. Ο έντονος παγωμένος αέρας δυσκόλεψε πάντως την τελετή απονομών και σίγουρα τον κόσμο που περίμενε στον τερματισμό για να χειροκροτήσει τους αθλητές, αλλά το βουνό δεν μπορείς να το φέρεις στα μέτρα σου.

Οι σταθμοί ανεφοδιασμού ήταν αρκετοί και σε σωστά σημεία τοποθετημένοι, ενώ είχαν ποικιλία σε αυτά που προσέφεραν. Οι εθελοντές των σταθμών – αλλά και γενικότερα του αγώνα - έκαναν εξαιρετική δουλειά σε όλα τα επίπεδα (υποστήριξη, εμψύχωση κτλ..) και τους δίνουμε συγχαρητήρια για την βοήθεια τους. Το gel που ήταν αρχικά σχεδιασμένο για τον 4^ο σταθμό ανεφοδιασμού δόθηκε τελικά στους αθλητές με την τσάντα εγγραφής τους. Σημεία που θέλουν διόρθωση είναι τα πολύ μικρά κύπελλα για την κόκα-κόλα και το νερό σε μερικούς σταθμούς, όπως και μια έλλειψη σε κόκα-κόλα σε κάποια σημεία που ανέφεραν αθλητές.

Χαρακτηριστικό του αγώνα η υποστήριξη και ο ενθουσιασμός των κατοίκων του Μετσόβου και του Ανήλιου όταν τρέχαμε στα καλντερίμια των χωριών, αλλά και κάποιων ντόπιων που βρέθηκαν σε απομακρυσμένα σημεία της διαδρομής. Άνθρωποι κάθε ηλικίας χειροκροτούσαν και εμψύχωναν, κάτι που δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο του αγώνα στο Μέτσοβο πλέον αλλά το βλέπουμε όλο και συχνότερα πλέον στα ορεινά χωριά μας. Νομίζω ότι έζησαν το γεγονός με ενθουσιασμό και αυτό ενίσχυσε την προσπάθεια των αθλητών. Ενθουσιασμός και ζεστό χειροκρότημα από πάρα πολύ κόσμο και στον τερματισμό αλλά και στις απονομές.

Το pasta party ήταν σίγουρα πρωτότυπο αλλά και πολύ πετυχημένο, με εξαιρετικό τραχανά, χυλοπίτες και ντόπια τυριά. Μας προετοίμασε  ενεργειακά για τον αγώνα με τον καλύτερο τρόπο. Το ίδιο και ο μπουφές για την αποκατάσταση των αθλητών μετά τον τερματισμό, με νόστιμο ψωμί, τυριά, γλυκά, αναψυκτικά και καφέ που προσφέρθηκαν με αφθονία! Μας άρεσε δε ιδιαίτερα το ότι και τα δυο στηρίχτηκαν σε ντόπια προϊόντα.  Ο αγώνας είχε και όμορφες εκδηλώσεις για παιδιά αλλά και περιπατητική διαδρομή την ώρα του αγώνα για συνοδούς αθλητών. Πολλά δώρα – και ορισμένα ιδιαίτερα σημαντικά – κληρώθηκαν στους αθλητές, ενώ η εταιρία Ostracon προσέφερε για μια ακόμη φορά υπηρεσίες αποκατάστασης μετά τον αγώνα. Πολλά συγχαρητήρια για την Fifth Element και τον Βασίλη Τζουμάκα για την χορηγική δουλειά που είχαν κάνει στον αγώνα και την γενικότερη υποστήριξη τους στο ορεινό τρέξιμο. Πολύ ωραίο το race pack αλλά και η μπλούζα που έπαιρναν οι αθλητές. Πολύ καλή δουλειά και στο web-site του αγώνα, με όλα τα στοιχεία που πρέπει να γνωρίζει ο αθλητής που έρχεται στο Μέτσοβο.

Η παρουσία πολλών νεαρών αθλητών από το Μέτσοβο και το Ανήλιο στις πρώτες θέσεις της κατάταξης και με εντυπωσιακούς χρόνους δείχνει ότι γίνεται πολύ σοβαρή δουλειά στην περιοχή προπονητικά. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον Νίκο Καλοφύρη και τον Λευτέρη Φάφαλη που οδήγησαν από μικρή ηλικία τα παιδιά αυτά, αρχικά στο σκι αντοχής και μετά στο ορεινό τρέξιμο, θέτοντας σωστές βάσεις ώστε να παρουσιάζουν εντυπωσιακή πρόοδο και αποτελέσματα. Το μέλλον τους ανήκει.

Κατά την διάρκεια των απονομών, που έγιναν στην κεντρική πλατεία του Μετσόβου τιμήθηκαν από την διοργάνωση και δυο άνθρωποι που ο καθένας έχει προσφέρει πολλά από το πόστο του. Ο Λευτέρης Φάφαλης, μεγάλος αθλητής με πολλές διακρίσεις και προπονητής του σκι αντοχής με συμμετοχή σε τέσσερεις χειμερινές Ολυμπιάδες και ο Λάζαρος Ρήγος για την προσφορά του στο Ορεινό Τρέξιμο.

Η κοινότητα του ορεινού τρεξίματος, για μια ακόμη φορά έδειξε στο Μέτσοβο το πόσο δεμένη είναι πλέον στην χώρα μας. Το άθλημα τραβάει μπροστά με συνεχή και μεγάλα βήματα προόδου και βασικός συντελεστής είναι ΚΑΙ η λειτουργία μας ως μια κοινότητα φίλων και συνοδοιπόρων που συναγωνίζονται μεν στα βουνά μέσω των αγώνων αλλά λειτουργούν και με όρους παρέας που σκοπό έχει να ζήσει μαζί όμορφες εμπειρίες και ανθρώπινες σχέσεις.

Τα “χνάρια της αρκούδας” μας άφησαν με τις καλύτερες εντυπώσεις, και σίγουρα θέτουν υποψηφιότητα για το γεγονός της χρονιάς όσο αφορά την διοργάνωση αγώνα. Είμαστε σίγουροι ότι τα επόμενα χρόνια θα είναι από τους βασικούς αγωνιστικούς στόχους για τους αθλητές του ορεινού τρεξίματος και ενισχύουν σε μεγάλο βαθμό το μπουκέτο αγώνων στην Ήπειρο, που ήδη είναι εξαιρετικά επιτυχημένο και θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο με το αναμενόμενο Tymfi Endurance Race (TERA) των 80 Km και των 5.000 m υψομετρικής ανάβασης στις 31 Αυγούστου.

Ρεπορτάζ, τα αποτελέσματα του αγώνα καθώς και πολλές φωτογραφίες έχουν ήδη αναρτηθεί στο Advendure.

Ευχαριστούμε την διοργάνωση και ιδιαίτερα τον Νίκο Καλοφύρη για την φιλοξενία και ανανεώνουμε το ραντεβού μας με το Μέτσοβο για την επόμενη χρονιά!

Δημήτρης Τρουπής

Photo ©: GOexperience