Έφηβος ακόμα, ο Lance ήταν ήδη επαγγελματίας τριαθλητής και προπονούνταν με την εθνική ομάδα ποδηλασίας των ΗΠΑ. Η διεθνής καταξίωση ήρθε το 1993 όταν με τη νίκη του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και σε ένα ετάπ του Tour de France, κέρδισε μια θέση ανάμεσα στα μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας ποδηλασίας. Μόλις τρία χρόνια αργότερα το 1996 ανακαλύπτει ότι πάσχει από καρκίνο. Ο Armstrong μπαίνει σε ένα άγνωστο πεδίο μάχης και το αντιμετωπίζει σαν μια ακόμα πρόκληση: με επιθετική τακτική. Νικάει τον καρκίνο και επιστρέφει δυνατότερος από ποτέ για να κερδίσει τον πρώτο του Tour de France το 1999. Μετά τη νίκη του, η μητέρα του θα πει, «όλη η ζωή του γιου μου ήταν ένας αγώνας..» και δεν υπερβάλλει.

Στην αυτοβιογραφία του ο Lance κάνει μια σύντομη αναφορά στα πρώτα χρόνια της αθλητικής του παρουσίας και των πρώτων επιτυχιών του. Θα ακολουθήσει η είσοδος στον κόσμο των καρκινοπαθών, καθώς θα επικεντρωθεί στη μεγάλη περιπέτεια της υγείας του. Όταν οι γιατροί διέγνωσαν τον καρκίνο, οι προβλέψεις δεν ήταν ενθαρρυντικές. Μετά την εξάπλωση στους πνεύμονες και τον εγκέφαλο, οι περισσότεροι ειδικοί έπαψαν να ελπίζουν. Όχι όμως ο Lance. Μελέτησε σχετικά με την ασθένεια του, συζήτησε με γιατρούς, επέλεξε θεραπευτική αγωγή και πολέμησε για την ίδια του τη ζωή.

Όπως φανερώνει και ο τίτλος του βιβλίου, δεν πρόκειται για τις επιτυχίες του πάνω στις δύο ρόδες, αλλά για την πραγματική ιστορία ενός αθλητή: τα εφηβικά του χρόνια, τις επιτυχίες του σαν ποδηλάτης παγκόσμιας κλάσης, την ασθένειά του, τη σχέση του με τη μητέρα του, τους φίλους, τους χρηματοδότες του που του συμπαραστάθηκαν συναισθηματικά και οικονομικά, αλλά και τις προσωπικές του στιγμές, όπως την γνωριμία του με την μέλλουσα γυναίκα του, την γέννηση του γιου του.

Ο Armstrong βλέπει τον καρκίνο σαν κομμάτι της ζωής μας που μπορεί να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους βοηθώντας μας να εστιάσουμε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε με θάρρος και ακατάβλητο πνεύμα. Η γραφή του είναι ζωντανή και άμεση, είτε περιγράφει περιστατικά από την παιδική του ηλικία, τους αγώνες, τις κρίσιμες στιγμές της ζωής του.

Ο ίδιος, πολλές φορές είπε ότι ένας Γύρος είναι πολύ ευκολότερος από την φρικτή εμπειρία της θεραπείας που ήταν αναγκασμένος να υπομένει. Μετά τη νίκη του ενάντια στον καρκίνο, η νίκη του Γύρου Γαλλίας έμοιαζε περισσότερο με παιχνίδι.
Όπως όλοι οι αθλητές αντοχής, ο Lance, πριν από τον καρκίνο, είχε τη φοβερή δυνατότητα να καταπολεμά τις μολύνσεις. Μπορούσε να καταπονεί το σώμα και τον οργανισμό του και μετά από αυτό να βγαίνει δυνατότερος. Όμως ο καρκίνος έκανε τον Lance ακόμα δυνατότερο. Διδάχτηκε ένα επίπεδο πειθαρχίας που αγγίζει σχεδόν τα όρια των ανθρώπινων δυνατοτήτων και το έμαθε γιατί έπρεπε να επιζήσει.

Εκδόσεις Κλειδάριθμος