Με τους αθλητές να έχουν σε μεγάλο βαθμό οριοθετήσει τους επόμενους αγωνιστικούς τους στόχους για την χρονιά που μόλις ξεκίνησε και να έχουν κατά ένα μεγάλο ποσοστό σιγά-σιγά ξεκινήσει την χειμερινή τους προετοιμασία, μια απορία που συνήθως διατυπώνεται  αυτήν την εποχή είναι το πως ακριβώς θα οργανωθεί το πρόγραμμα της προετοιμασίας τους. Πόσο πρέπει να ανεβάσει ο αθλητής  τα χιλιόμετρα και πόσο την ταχύτητα που κάνει τα κομμάτια (intervals) ή τα συνεχόμενα τρεξίματα του; Με το σημερινό άρθρο θα προσπαθήσουμε να ξεδιαλύνουμε κάποιες βασικές αρχές της προπονητικής της περιόδου της χειμερινής προετοιμασίας καθώς και το πώς μπορούμε να την οργανώσουμε αποδοτικά.

Η εκγύμναση του Μυοσκελετικού συστήματος, μέσα από τις οδηγίες του Alberto Salazar, ήταν το αντικείμενο του τρίτου άρθρου της σειράς “Προπονώντας συνολικά το σώμα”. Μέσα από την θεωρία, αλλά και τις ασκήσεις που έδωσε ο Salazar, δόθηκε η δυνατότητα στον δρομέα να ανακαλύψει τρόπους βελτίωσης του Μυοσκελετικού του συστήματος ώστε να καταφέρει να ξοδεύει λιγότερη ενέργεια σε ένα συγκεκριμένο ρυθμό τρεξίματος (pace). Στο τέταρτο άρθρο της σειράς που παραθέτουμε σήμερα, ο Salazar αναλύει μια από τις σπουδαιότερες διαχρονικά μορφές δρομικής προπόνησης, την Διαλειμματική προπόνηση (Intervals), μέσα από θεωρητική ανάλυση αλλά και συγκεκριμένα παραδείγματα προπόνησης. Να τονίσουμε ότι προφανώς οι χρόνοι, ρυθμοί και οι αντίστοιχες προπονήσεις που δίνει αναφέρονται στους elite αθλητές που προπονεί, αλλά η φιλοσοφία της προπόνησης και οι γενικές αρχές που παραθέτει δίνουν τις κατευθύνσεις που χρειάζονται ώστε να τις προσαρμόσει ο αθλητής κάθε επιπέδου στα δικά του επίπεδα και στόχους.