Στην Ελλάδα, οι καιρικές συνθήκες τον χειμώνα επιτρέπουν την ενασχόληση με τα αγαπημένα μας σπορ. Δεν έχουμε υπερβολικές χιονοπτώσεις, ενώ και οι θερμοκρασίες σπάνια είναι απαγορευτικές. Ωστόσο, η προπόνηση – ειδικά στο βουνό – τον χειμώνα, εκτός από τον κατάλληλο εξοπλισμό, απαιτεί και σωστή ενυδάτωση και τροφοδοσία.

Η ενυδάτωση τον χειμώνα είναι εξίσου σημαντική με το καλοκαίρι, απλώς συχνά την υποτιμάμε. Ο λόγος είναι ότι ο κρύος καιρός μειώνει το αίσθημα της δίψας, με αποτέλεσμα να μην αισθάνεσαι την ανάγκη να πιεις, ακόμη κι όταν το σώμα σου το χρειάζεται.

Παράλληλα, ο κρύος και ξηρός αέρας χρειάζεται περισσότερη υγρασία για να υγρανθεί πριν εισέλθει στους πνεύμονες, γεγονός που οδηγεί σε σημαντική απώλεια υγρών μέσω της αναπνοής. Επίσης, τον χειμώνα φοράμε περισσότερα ρούχα και ιδρώνουμε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε εύκολα, καθώς τα επιπλέον στρώματα απορροφούν μέρος του ιδρώτα. Τέλος, το σώμα αποβάλλει περισσότερα υγρά προκειμένου να ρυθμίσει την εσωτερική του θερμοκρασία.

Το κρύο που μπορεί να αντέξει ο ανθρώπινος οργανισμός προσδιορίζεται από τη διάρκεια και την έκταση της έκθεσης σ αυτό. Ένα γυμνό άτομο αρχίζει να νιώθει το κρύο όταν η θερμοκρασία πέφτει κάτω από τους 25οC και τότε ξεκινούν και οι φυσιολογικές αντιδράσεις του οργανισμού, εκτός αν "ξεγελαστεί" από κάποια ρούχα ή το άναμμα μιας θερμάστρας. Αυτές οι αντιδράσεις επιτρέπουν σε ένα ενήλικο άτομο να διατηρήσει τη θερμοκρασία του σώματός του σταθερή, σε συνθήκες άπνοιας με θερμοκρασία μεταξύ 0 και +5οC, φορώντας ελάχιστα μόνο ρούχα. Σε πιο κρύο αέρα ή όταν η απώλεια της θερμότητας αυξάνεται από τον άνεμο, από βροχή ή από βουτιά σε κρύο νερό, η θερμοκρασία του σώματος πέφτει γρήγορα και τελικά εκδηλώνεται υποθερμία. Με την προϋπόθεση ωστόσο ότι κάποιος είναι καλά τυλιγμένος με ρούχα, μπορεί να αντέξει το υπερβολικό κρύο. Όμως το κρύωμα των άκρων του σώματος (δάχτυλα χεριών, ποδιών) σε θερμοκρασίες κάτω από τους -0,5οC που είναι και το σημείο ψύξης των ανθρώπινων ιστών, πρέπει να αποφεύγεται.