Όταν ο Τζον Κρακάουερ έφτασε στην κορυφή του Έβερεστ νωρίς το απόγευμα της 10ης Μαΐου του 1996, είχε μείνει άυπνος πενήντα εφτά ώρες και παρέπαιε από την έλλειψη οξυγόνου, που επηρεάζει αρνητικά τον εγκέφαλο. Καθώς γύρισε για να ξεκινήσει την πολύωρη και επικίνδυνη κατάβαση από τα 8.848 μέτρα, άλλοι είκοσι ορειβάτες πάσχιζαν με πείσμα να κατακτήσουν την κορυφή. Κανείς δεν είχε προσέξει ότι ο ουρανός είχε αρχίσει να γεμίζει σύννεφα. Έξι ώρες μετά και 1.000 μέτρα χαμηλότερα, κάτω από ανέμους 70 κόμβων και εκτυφλωτικό χιόνι, ο Κρακάουερ κατέρρευσε στη σκηνή του, παγωμένος, έχοντας παραισθήσεις από την εξάντληση και την έλλειψη οξυγόνου, αλλά ασφαλής. Το επόμενο πρωί έμαθε ότι έξι από τους συντρόφους του δεν είχαν καταφέρει να γυρίσουν στη σκηνή τους κι ότι έδιναν μάχη για τη ζωή τους. Όταν κάποτε κόπασε η θύελλα, πέντε απ' αυτούς ήταν νεκροί και ο έκτος είχε πάθει τόσο σοβαρά κρυοπαγήματα, που χρειάστηκε να ακρωτηριαστεί το δεξί του χέρι.