Αφιερωμένο σε εκείνους που έχασαν τη ζωή τους σε κάποιον αγώνα δρόμου

Συχνά γινόμαστε μάρτυρες ειδήσεων για τον θάνατο αθλούμενων κατά τη διάρκεια της άσκησης, σε στάδια και γυμναστήρια, δρόμους ή μονοπάτια, σε προπονήσεις ή αγώνες δρόμων αντοχής. Ενώ οι ετήσιοι θάνατοι στη χώρα μας είναι περισσότεροι από 125.000 (1), δεν αποτελεί αξιοπρόσεκτη είδηση η πλειονότητα αυτών, όταν γίνονται μέσα σε νοσοκομεία ή σπίτια ανθρώπων κι ας οφείλονται σε παχυσαρκία, κάπνισμα, αλκοόλ, κακή διατροφή και άλλα αίτια. Αντίθετα είναι ιδιαίτερα δελεαστική, «πιασάρικη» και επικοινωνιακή η προβολή κάποιου θανάτου που συνέβη, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα δρόμου, παρόλο που αυτές οι περιπτώσεις μετρούνται σε λίγες μόνο μονάδες ανά έτος.