Ο γύρος του κόσμου χωρίς μηχανοκίνητο μέσο (με τα πόδια ή με ποδήλατο) ήταν πάντα κάτι που τράβαγε ανθρώπους που είχαν το πνεύμα της περιπέτειας και της εξερεύνησης μέσα τους. Πολλοί το έχουν καταφέρει, από ποικίλες διαδρομές, δημιουργώντας εντυπωσιακές ιστορίες. Αν κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο στις μέρες μας, φάνταζε εξωπραγματικό σε παλιές εποχές, όπως στα τέλη του 1800, όπου το ποδήλατο είχε αρχίσει να γίνεται ιδιαίτερα διαδεδομένο, τόσο που η χρονική εκείνη περίοδος να αναφέρεται από τους ιστορικούς ως “η τρέλα του ποδηλάτου”. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μια γυναίκα που το τόλμησε και το πέτυχε, την Annie Cohen Kopchovcky!

 

Κυριακή απόγευμα καλοκαίρι, δύο βαν σταματάνε για πολλοστή φορά σε κάποιο ΣΕΑ. «Ένα γλυκάκι παιδιά, να πιούμε κάτι έχω στεγνώσει, εγώ λέω να τσιμπήσω μια μακαρονάδα...» Βλέπετε, μόλις τελείωσε ο πρώτος ποδηλατικός Άθλος Αθήνα – Θεσσαλονίκη. Τέσσερις ημέρες, 14 ποδηλάτες, 550 χιλιόμετρα , 4500 θετική υψομετρική διαφορά, ένας σκοπός. Η συγκέντρωση πόρων για την υποστήριξη και προώθηση δράσεων του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας (Ι.Ο.ΑΣ.) “Πάνος Μυλωνάς”.

Τα ταξίδια με ποδήλατο γύρω απ τον κόσμο είναι μια παλιά ιστορία, που σαγηνεύει πολλούς σαν ιδέα αλλά όπως είναι φυσικό ελάχιστους απ αυτούς μόνο καταφέρνει να τους κάνει πρωταγωνιστές. Στο εξωτερικό δεν είναι και τόσο ελάχιστοι εκείνοι που αποπειρώνται να γυρίσουν τον κόσμο ποδηλατώντας, μόνοι ή με παρέα. Μια περιπέτεια που στοιχίζει περισσότερο χρόνο και λιγότερο χρήμα. Το σενάριο είναι περίπου γνωστό και αρκετά προβλέψιμο: ποδηλατούμε όσο χρειάζεται για να μετακινούμαστε και να προχωρά το ταξίδι έστω και ελάχιστα. Ο εξοπλισμός είναι εντελώς βασικός και η πορεία αρκετά χαλαρή για να χωράει πολλές εμπειρίες στα μέρη απ όπου περνά η διαδρομή. Η σχεδόν άγνωστη για το ελληνικό κοινό περιπέτεια του Γύρου του Κόσμου με ποδήλατο, ήρθε αυτές τις μέρες να μας χτυπήσει την πόρτα. Ένας Έλληνας αποφάσισε να αποτολμήσει αυτό το εγχείρημα και μάλιστα θέτοντας πολύ ψηλές προδιαγραφές. Πάνω από 50.000 χιλιόμετρα και περισσότερο από δύο χρόνια χωρίζουν τον Βασίλη Μεσιτίδη από το μεγάλο όνειρο.

Τα ταξίδια με ποδήλατο γύρω απ τον κόσμο είναι μια παλιά ιστορία, που σαγηνεύει πολλούς σαν ιδέα αλλά όπως είναι φυσικό ελάχιστους απ αυτούς μόνο καταφέρνει να τους κάνει πρωταγωνιστές. Στο εξωτερικό δεν είναι και τόσο ελάχιστοι εκείνοι που αποπειρώνται να γυρίσουν τον κόσμο ποδηλατώντας, μόνοι ή με παρέα. Μια περιπέτεια που στοιχίζει περισσότερο χρόνο και λιγότερο χρήμα. Το σενάριο είναι περίπου γνωστό και αρκετά προβλέψιμο: ποδηλατούμε όσο χρειάζεται για να μετακινούμαστε και να προχωρά το ταξίδι έστω και ελάχιστα. Ο εξοπλισμός είναι εντελώς βασικός και η πορεία αρκετά χαλαρή για να χωράει πολλές εμπειρίες στα μέρη απ όπου περνά η διαδρομή. Η σχεδόν άγνωστη για το ελληνικό κοινό περιπέτεια του Γύρου του Κόσμου με ποδήλατο, ήρθε αυτές τις μέρες να μας χτυπήσει την πόρτα. Ένας Έλληνας αποφάσισε να αποτολμήσει αυτό το εγχείρημα και μάλιστα θέτοντας πολύ ψηλές προδιαγραφές. Πάνω από 50.000 χιλιόμετρα και περισσότερο από δύο χρόνια χωρίζουν τον Βασίλη Μεσιτίδη από το μεγάλο όνειρο.

20 Ιανουαρίου 2006 - Guayaquil, Ισημερινός [ΚΜ-?, Ημέρα 261η] > Ισημερινός
Φτάσαμε το προηγούμενο βράδυ στο λιμάνι του Guayaquil. Όλοι έπρεπε να δουλέψουν γρήγορα και άρχισαν να ξεφορτώνουν το φορτίο από το σκάφος. Το πρωί έπρεπε να περιμένω μέχρι μετά το μεσημέρι για να πάρω σφραγισμένο το διαβατήριό μου, κάτι που μου καθυστέρησε την αναχώρηση. Στο μεταξύ, επικοινώνησα με έναν παλιό φίλο από το Georgetown, τον Andres Correa, ο οποίος κατάγεται από το Guayaquil. Τώρα ζει στο New Jersey με την οικογένειά του. Μου έδωσε τον αριθμό τηλεφώνου των γονιών του και θα τους καλέσω αργότερα. Ευελπιστώ να είμαι στο δρόμο αύριο το πρωί. Μετά από τόσες πολλές μέρες απραξίας, φοβάμαι για το πώς θα αντιδράσει το σώμα μου. Ο Ισημερινός (Εκουαντόρ) και το Περού βρίσκονται στην περίοδο των βροχών αυτό τον καιρό. Αυτό σημαίνει ότι θα έχω να αντιμετωπίσω βροχή και πιθανόν κρύο καιρό σε μεγάλα υψόμετρα (Άνδεις). Έχει ενδιαφέρον ότι όλοι εδώ πέρα με βλέπουν σαν να έχω έρθει από άλλο πλανήτη. Υποθέτω ότι δεν έχει και τόσους πολλούς ποδηλάτες εδώ πέρα.

Σελίδα 1 από 2