[Advendure]: Λάμπη, ας ξεκινήσουμε τη συζήτηση μας από μια πρώτη γνωριμία. Απ’ όσο γνωρίζουμε έχεις μόλις ένα χρόνο που ασχολείσαι με τα μονοπάτια. Είχες καθόλου αθλητική εμπειρία στο παρελθόν και τι είναι αυτό που σε τράβηξε στο ορεινό τρέξιμο. Γιατί όχι ας πούμε το τρέξιμο στην άσφαλτο;

[Λάμπης Νικήτας]: Πράγματι, έχω κλείσει έναν χρόνο ενασχόλησης με το ορεινό τρέξιμο και ήταν τόσο συναρπαστικός που μου φάνηκε σαν μια στιγμή. Δεν περίμενα ότι θα με συγκινούσε ποτέ κάτι περισσότερο στον αθλητισμό από το ποδόσφαιρο με το οποίο είχα σχοληθεί από μικρή ηλικία αλλά και μέχρι πριν 2-3 χρόνια σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Όταν σταμάτησα το ποδόσφαιρο είχα πείσει τον εαυτό μου πως λόγω του φόρτου εργασίας εκείνης της περιόδου θα πρέπει να αρκεστώ σε ένα 5 επί 5 την εβδομάδα με τους φίλους μου και ίσως κάποια λίγα βάρη. Ότι δηλαδή κάνουν ίσως οι περισσότεροι άνθρωποι για να κρατιούνται σε μια κάποια φόρμα.

Γρήγορα κατάλαβα ότι αυτό δεν με καλύπτει και πως είχα πολύ περίσσια ενέργεια να διοχετεύσω, η οποία έβρισκε εκτόνωση για καιρό σε σαββατιάτικα ξενύχτια και μια σειρά από δραστηριότητες που δεν συνδέονται με την ρουτίνα του αθλητή όπως την έχουμε όλοι στο μυαλό μας. Ήθελα κάτι να αλλάξω σε εμένα και να αναλάβω πάλι δράση και ίσως πέρασα μια περίοδο που αναζητούσα την αφορμή. Τότε έμαθα για την ύπαρξη του trail running και συγκεκριμένα για το Ipsilantis Trail. Με εντυπωσίασε πολύ η περιγραφή κάποιου αθλήματος που συνδυάζει τέλεια την επαφή με την φύση, το λαχάνιασμα και την συνεχή αναζήτηση και υπέρβαση των δυνατοτήτων μου. Έτσι χωρίς να μεσολαβήσει το πιο προσιτό και προσβάσιμο τρέξιμο στην άσφαλτο ξεκίνησα κάποια προετοιμασία, χωρίς πλάνο παρά μόνο ένστικτο στον χωματόδρομο στον Υμηττό. Έναν μήνα αργότερα στάθηκα στην γραμμή εκκίνησης των 11 χιλιόμετρων του Ipsilantis Trail και από τότε κόλλησα.

Εκτός από το λαχάνιασμα και τις ενδορφίνες, που προσφέρει το τρέξιμο απλόχερα σε όλες του τις εκφάνσεις, κόλλησα πολύ με τις εικόνες που σου χαρίζει το τρέξιμο στο βουνό, ενώ παράλληλα μου κινεί ιδιαίτερα το ενδιαφέρον η ιδέα της προσβασιμότητας σε μέρη που αν δεν πάρει κανείς με τα πόδια του μέχρι εκεί, δεν μπορεί να ανακαλύψει.

Πρώτος τερματισμός σε αγώνα ορεινού τρεξίματος, στο Ipsilantis Trail!

[Advendure]: Σε αυτό τον ένα χρόνο, τι είναι αυτό που σου έχει κάνει μεγαλύτερη θετική εντύπωση στο ορεινό τρέξιμο και τι είναι αυτό που δεν σου έχει αρέσει και σε “χαλάει”;

[Λάμπης Νικήτας]: Η σύνδεση με την φύση και η ευκαιρία να βρίσκομαι όλο και συχνότερα κοντά της, καθώς και οι αφορμές για ωραίες εξορμήσεις μακριά από την Αθήνα, είναι κάποια πράγματα που με εντυπωσιάζουν συνεχώς, αλλά πιο πολύ από όλα απολαμβάνω και εντυπωσιάζομαι συνέχεια με τους υπόλοιπους ανθρώπους που προσελκύονται στους αγώνες. Η κοινότητα είναι πραγματικά πολύ ζεστή και πριν πάω σε κάποιον αγώνα σίγουρα φέρνω στην θυμίση μου άτομα που θέλω να συναντήσω και να πούμε τα νέα μας. Οπότε η κοινότητα και οι άνθρωποι που ντύνουν την συνολική εμπειρία των αγώνων είναι αυτό που μου έχει κάνει την πιο θετική εντύπωση. Όσο αφορά τα αρνητικά, πραγματικά δυσκολεύομαι να βρω κάτι. Ίσως είναι η μικρή μου εμπειρία και ο ενθουσιασμός του πρωτάρη που δεν με αφήνουν να κρίνω κάτι αρνητικά. Αν πρέπει να αναφερθεί κάτι είναι μόνο η λύπη μου για τα λίγα αποκόμματα από τζελάκια που μπορεί να βλέπω στα μονοπάτια διασχίζοντας τα, αλλά ευτυχώς συγκριτικά με το πλήθος των δρομέων είναι λίγα.

[Advendure]: Πόσο αποφασισμένος είσαι να συνεχίσεις;

[Λάμπης Νικήτας]: χαχα δεν είναι κάποια δύσκολη απόφαση να συνεχίσω μιας και είμαι μόλις στην αρχή μιας μακράς προσπάθειας που έχω ξεκινήσει. Συνάντησα πρόσφατα τον πρώτο σκόπελο σε αυτήν μου την διαδρομή, με κάποιους πόνους στην κνήμη εξαιτίας μιας περιοστίτιδας που εμφανίστηκε, αλλά δεν είναι αρκετός για να με αποθαρρύνει από το να προσπαθώ σε αυτό που με γεμίζει.

[Advendure]: Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που συνάντησες στην αρχή: το τερέν, η αντοχή ή η τεχνική στο βουνό;

[Λάμπης Νικήτας]: Επειδή δεν είχα προηγούμενη εμπειρία σαν δρομέας, σχεδόν δεν είχα εμπειρία σαν αθλητής, και επειδή όταν ξεκίνησα με πολύ ενθουσιασμό επιζητούσα κάτι το υπερβατικό και το επίπονο, δεν βρήκα την δυσκολία στην προσαρμογή στο τερέν, η τις αναβάσεις, όσο σε όλα εκείνα τα έξοδα τα οποία προκύπτουν τον πρώτο καιρό για κάποιον φρέσκο στο άθλημα. Ξαφνικά χρειαζόμουν ένα trail running παπούτσι, μετά κάποιο ρολόι που δείχνει τα υψομετρικά και μετά ένα ποιοτικό μπλουζάκι που φορώντας το δεν θα είχα ερεθισμούς. Η λίστα είναι μεγάλη με όλα τα χρήσιμα αντικείμενα, που βοηθούν έναν δρομέα να προοδεύσει. Αλλά με είχε δυσκολέψει στην αρχή να ανταποκριθώ στα έξοδα μέχρις ότου να αποφασίσω ότι αυτά θα είναι τα μόνα "γούστα" μου από τότε και στο εξής.

[Advendure]: Πόσο έχει συντελέσει το ορεινό τρέξιμο σε αλλαγές στην καθημερινότητα σου και στον τρόπο που βλέπεις τον αθλητισμό;

[Λάμπης Νικήτας]: Από όταν μπήκε στην ζωή μου το ορεινό τρέξιμο, άρχισε αμέσως να επηρεάζει την διαμόρφωση όλης της ρουτίνας μου. Ξαφνικά όλα έπρεπε να συνδυαστούν με την προπόνηση και να τοποθετηθούν με ακρίβεια μέσα στην ημέρα με τελικό στόχο να μπορώ να αποδίδω όλο και καλύτερα, ενώ αντέχω κάθε φορά και λίγο περισσότερο όγκο. Αναμφίβολα τον τελευταίο έναν χρόνο αντιμετωπίζω και αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου σαν αθλητή, όσο και αν μου ξενίζει να χαρακτηρίζομαι έτσι. Η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι πια ο αθλητισμός δεν είναι απλά μια τυχαία εβδομαδιαία δραστηριότητα ή ένα απλό χόμπι, άλλα αγάπη, τρόπος ζωής και πολύ ψηλά στην ιεραρχία των στόχων μου. Όποτε έχει αλλάξει πλήρως η σκοπιά από την οποία βλέπω τον αθλητισμό μέσα από την ενασχόληση με το ορεινό τρέξιμο.

[Advendure]: H σχέση σου με την Dynafit και τον εξοπλισμό της ξεκίνησε άμεσα ή ήρθε στην πορεία; Τι σου αρέσει στην φιλοσοφία της εταιρείας και στον εξοπλισμό που έχει ήδη χρησιμοποιήσει;

[Λάμπης Νικήτας]: Επειδή, όπως είπαμε και νωρίτερα είμαι αρκετά φρέσκος στο άθλημα και στον χώρο γενικότερα, δεν είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω πλήθος τεχνικών προϊόντων από πολλά brands στην μέχρι τώρα ενασχόληση μου. Είμαι πολύ χαρούμενος, που η Dynafit μου έδωσε την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με την συλλογή της, η οποία είναι ομολογουμένως πολύ ποιοτική, δημιουργώντας μου πολύ θετική εντύπωση στον πρώτο καιρό χρήσης. Μου αρέσει πολύ που σε πείσμα των καιρών και των τάσεων, εμμένει σε μια φιλοσοφία παραγωγής, σχεδόν αποκλειστικά τεχνικού εξοπλισμού επενδύοντας στην ποιότητα και την χρηστικότητα αυτών που προσφέρει, χωρίς να προσπαθεί μέσω αποκλειστικά της αισθητικής να απευθυνθεί σε ένα ευρύ κοινό, που δεν έχει δεσμούς με τον outdoor αθλητισμό. Νιώθω ωραία όταν φορώ τα ρούχα τους.

[Advendure]: Πώς έφτασε στα αυτιά σου η πληροφορία για το πρόγραμμα Trail Heroes της Dynafit και ποιο ήταν εκείνο το στοιχείο που σε έκανε να σκεφτείς “θα το δοκιμάσω”, χωρίς δεύτερη σκέψη;

[Λάμπης Νικήτας]: Κάποιες νεκρές ώρες ένα μεσημέρι του Γενάρη έκανα χάζι στα social και είδα ότι η Dynafit είχε αναρτήσει στο site της μια φόρμα αιτήσεων, ώστε από αυτές να διαλέξει έναν "trail hero" από κάθε ευρωπαϊκή χώρα στην οποία δραστηριοποιείται. Η ιδέα ενός διεθνούς προγράμματος, πράγμα όχι και πολύ σύνηθες στην χώρα μας, σε συνδυασμό με τις παροχές και τις δυνατότητες που προσέφερε, μου κίνησαν το ενδιαφέρον και υπέβαλα και εγώ την δική μου αίτηση, χωρίς μεγάλες προσδοκίες ότι θα επιλεγώ.

[Advendure]: Πώς ένιωσες όταν έμαθες ότι έχεις επιλεγεί;

[Λάμπης Νικήτας]: Ένιωσα πολύ όμορφα στο άκουσμα ότι έχω επιλεγεί και δεν περίμενα καν αυτά που θα ακολουθούσαν.

[Advendure]: Το Trail Heroes δεν είναι απλώς μια αθλητική ομάδα αλλά μια ολόκληρη δομή υποστήριξης και εξέλιξης, ιδιαίτερα νέων αθλητών. Πώς το βιώνεις στην πράξη και τι αλλάζει για έναν αθλητή που μπαίνει σε ένα τέτοιο πλαίσιο τόσο νωρίς στην πορεία του;

[Λάμπης Νικήτας]: Είμαι πολύ χαρούμενος και ευγνώμων που είμαι μέλος αυτής της διεθνούς κοινότητας και ομάδας. Βιώνω και αισθάνομαι από την πρώτη στιγμή ασφάλεια, μιας και μου παρέχεται ο,τι ακριβώς χρειάζομαι στο κομμάτι του εξοπλισμού, για να αντεπεξέλθω σε κάθε προπόνηση και κάθε απόσταση που θα ήθελα να αγωνιστώ στο ορεινό τρέξιμο.

Έχω πια ένα γιλέκο υδροδοσίας με μεγάλα παγούρια και ένα 100% αδιάβροχο τεχνικό πανοφόρι εκτός των υπολοίπων κομματιών που κάνουν την λίστα πολύ μεγάλη! Ο ενθουσιασμός μου φούντωσε ακόμα περισσότερο για το βουνό μετά από την ένταξη μου στους "trail heroes". Είναι κάτι που έρχεται αρκετά νωρίς, πράγματι. Αυτό δείχνει, ότι η αγάπη που έχω βάλει στο άθλημα, αυτόν τον λίγο καιρό αποδίδει κάποιους καρπούς και αναδεικνύεται μαζί με τον κόπο. Η Dynafit με βάζει στο “τρυπάκι” με αυτήν την ευκαιρία να προσπαθήσω ακόμα πιο σκληρά και να βελτιωθώ ακόμα περισσότερο.

[Advendure]: Μέσα από το πρόγραμμα, τι θεωρείς ότι “χτίζεται” περισσότερο: η απόδοση ή η ταυτότητα σου ως δρομέας ορεινού τρεξίματος που ανήκει σε μια μεγάλη κοινότητα που λατρεύει να τρέχει στα μονοπάτια; Πως το βλέπεις να εξελίσσεται μέχρι στιγμής;

[Λάμπης Νικήτας]: Νομίζω το πρόγραμμα είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να έχω ο,τι χρειάζεται ένας αθλητής για να χτίζει βελτιωμένες επιδόσεις. Είμαι χαρούμενος που η ταυτότητα μου ως δρομέας ταίριαξε με το προφίλ που αναζητούσε η Dynafit την δεδομένη στιγμή. Έχω την ευκαιρία να αλληλεπιδράσω με ανθρώπους που τρέχουν σε άλλα βουνά, με άλλες συνθήκες, αλλά παρόλα αυτά μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για αυτό που κάνουμε. Ανταλλαγή ιδεών και το μοίρασμα εμπειριών με αυτά τα παιδιά είναι κάτι που θα ήθελα να επιδιώξω.

[Advendure]: Πόσο σημαντικό είναι για σένα ότι βρίσκεσαι σε ένα διεθνές περιβάλλον αθλητών και όχι σε μια καθαρά τοπική/ελληνική διαδρομή εξέλιξης; Τι περιμένεις μακροπρόθεσμα από το πρόγραμμα και το πως θα σε βοηθήσει στην εξέλιξη σου;

[Λάμπης Νικήτας]: Σίγουρα είναι κάτι το τιμητικό να βρίσκομαι σε ένα τέτοιο διεθνές εγχείρημα, που μου δίνει τις καλύτερες δυνατότητες εξέλιξης. Βέβαια, δεν θέλω να έχω αυταπάτες. Έχω αρκετή δουλειά μπροστά μου για να φτάσω το αγωνιστικό επίπεδο των παιδιών που τρέχουμε μαζί στα μονοπάτια της Ελλάδας και τερματίζουν μερικά λεπτά μπροστά μου. Αποφεύγω να σκέφτομαι μακροπρόθεσμα και το μυαλό μου είναι πάντα στην επόμενη προπόνηση.

[Advendure]: Αγωνιστικοί στόχοι για φέτος; Αγώνας όραμα για το μέλλον ή βουνό που θέλεις γενικά να τρέξεις στα μονοπάτια του;

[Λάμπης Νικήτας]: Προσδοκούσα σε μια χρονιά γεμάτη αγωνιστική δράση και σταδιακής βελτίωσης μου, σε συνδυασμό με συμμετοχές μου και σε μαραθώνιες αποστάσεις. Κάποια πράγματα από αυτά που είχα στο μυαλό μου έχουν προλάβει να βγουν, μιας και κατάφερα να ανέβω στο βάθρο κάποιων αγώνων που συμμετείχαν στην πρόκριση του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος με highlight την τρίτη θέση που κατέλαβα στον μαραθώνιο του Ταϋγέτου, στην πρώτη μου προσπάθεια σε μαραθώνιο. Δυστυχώς για εμένα, λόγω τραυματισμού η χρονιά δείχνει να τελειώνει πρόωρα, όσων αφορά τουλάχιστον το κυνήγι μεγάλων στόχων, όπως η συμμετοχή μου στο πανελλήνιο πρωτάθλημα η στον Olympus Marathon. Βέβαια, αυτή η συγκυρία με οπλίζει με μεγαλύτερη όρεξη να προσπαθήσω για να επανέλθω.

[Advendure]: Αν κοιτάξεις μπροστά 2-3 χρόνια, τι θα ήθελες να έχει “χτίσει” μέσα σου και γύρω σου αυτή η πρώτη σου μεγάλη είσοδος στο ορεινό τρέξιμο;

[Λάμπης Νικήτας]: Ώπα! δεν το είχα σκεφτεί ποτέ σε βάθος, αλλά σε ευχαριστώ που με βάζεις στην διαδικασία. Θα μπορούσα να απαντήσω για τον εαυτό μου, ότι αυτή η πρώτη μου αγωνιστική χρονιά θα ήθελα να μου αφήσει μια συνολική ανθεκτικότητα στην αντιμετώπιση δυσκολιών, ίσως κάποιο καλώς εννοούμενο θράσος και την πεποίθηση ότι μπορώ να καταφέρω περισσότερα από όσα νόμιζα στην αρχή. Γύρω μου θα ήθελα να υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που χωρίς το τρέξιμο δεν θα είχα γνωρίσει. Απολαμβάνω την παρέα τους και ελπίζω και αυτοί την δική μου.

Δημήτρης Τρουπής