Tales from the trails: Ο φωτογράφος, τα FKT, ο chef και μια μπύρα!

Από 28 Αυγ 2018

Στέκομαι κάπου έξω μόνος στο καράβι και χαζεύω την φουρτουνιασμένη θάλασσα, μέσα στην καρδιά της νύχτας. Γυρίζουμε από Δονούσα και το ταξίδι είναι μακρύ. Όπως κάθε ταξίδι που σε γυρίζει στην καθημερινή πραγματικότητα, από ένα μέρος λαμπερό. Σκέφτομαι διάφορα, τα περισσότερα έχουν να κάνουν με αυτό που αγαπάμε, το τρέξιμο στα μονοπάτια. Ξαφνικά ένα φλάς φωτογραφικής μηχανής φωτίζει το σκοτάδι. Και μου φέρνει συνειρμούς και σκέψεις στο μυαλό, το οποίο σιγά-σιγά ακολουθεί ως συνήθως μια τρελή διαδρομή η οποία ξεκινάει από το twilight zone των φωτογράφων στο ορεινό τρέξιμο με αυτά που βλέπουν, πηδάει στα FKT με μια δόση Jason - Αντιγόνη, μπαίνει σε κουζίνες, πιάτα, συνταγές και τσάπισμα στα μονοπάτια, και καταλήγει στην αναζήτηση μιας μπύρας στον τερματισμό ενός δύσκολου αγώνα που θα γίνει πιο δύσκολος! Όλα αυτά χιουμοριστικά και ανάλαφρα όπως ταιριάζει στο τέλος ενός ακόμη καλοκαιριού … Καταναλώστε υπεύθυνα!

 

Που λέτε λοιπόν, αγαπημένα μου αλάνια των βουνών, οι φωτογράφοι του ορεινού τρεξίματος πρέπει να τα έχουν λίγο χαμένα. Σε κάθε αγώνα πρέπει να νιώθουν ότι είναι στο twilight zone. Δεν ξέρετε τι είναι το twilight zone; Η ζώνη του Λυκόφωτος … εκεί που όλα τα παράξενα μπορεί να συμβούν. Οι παλιοί θα θυμούνται την φοβερή ασπρόμαυρη σειρά στην τηλεόραση. Οι νέοι, απλά ας πάνε να καθίσουν δίπλα στον Μπάμπη τον Γκιριτζιώτη που στέκεται ας πούμε στην Σκούρτα σε κάποιο αγώνα στον Όλυμπο και θα μάθουν .. Γνωρίζετε οι περισσότεροι τι ανηφόρα έχει μέχρι εκεί ο αγώνας ε; Βλέπουν λοιπόν τον Hernandez ή τον Θεοδωρακάκο να έχει βάλει τα χέρια στα γόνατα να βγει η αβυσσαλέα ανηφόρα και 2-3 ώρες αργότερα έναν κοτσονάτο μεσήλικα με τα κιλάκια του (βγαίνει και σε γυναικεία έκδοση, με φουστίτσα, μην ανησυχείτε … ) να ανεβαίνει τα τελευταία μέτρα πριν τον φωτογράφο τρέχοντας και με χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά παρότι έχει βγει η ψυχή του και μέσα του ψάχνει πέτρα να σωριαστεί (έχει πάντως κάτι ωραίες μετά την Σκούρτα, αλλά αυτό είναι θέμα άλλου άρθρου). Το θέμα είναι να βγούμε καλά στην φωτογραφία για να "παίξει" όπως πρέπει στα social media. Πώς να το κάνουμε δηλαδή, περπατάνε ωρε τα παλικάρια μπροστά στο κλικ της κάμερας; Ε, μετά πώς να μην τρελαθούν οι φωτογράφοι που βλέπουν να έρχονται τα πάνω κάτω .. twilight zone σας λέω ….

 

 

Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα με προσοχή την ιστορία με ΤΟ Jason-Αντιγόνη στην Ελληνική Βουλή κτλ... Τελικά το ουδέτερο άρθρο είναι χρήσιμο τουλάχιστον στο ορεινό τρέξιμο, για τα υπόλοιπα δεν ξέρω, ρωτήστε το παλικάρι με το φόρεμα και τα μούσια, ξέρει καλύτερα. Και γιατί είναι χρήσιμο; Γιατί και δεν τολμάμε να πούμε μια κουβέντα .. όχι εμείς, όλοι! .. και αμέσως τα λαγωνικά ψάχνουν να βρουν ποιόν ή ποια εννοεί ο ποιητής. Για τα FKT λοιπόν, δηλαδή τα Fastest Known Times που λένε και στο χωριό μου το Ξυλόκαστρο, θα σχολιάσω στο ουδέτερο μιας και μιλάω γενικώς για την νέα μόδα που κατακλύζει την Ελλάδα. Τα FKT λοιπόν έχουν μέσα μια ρημαδολέξη που υπονοεί ταχύτητα. Το Fastest. Ατυχία αυτό αλλά συνέβη. Θα μπορούσε να είναι σαν τα φιλέτα … μέτριο, αργό κτλ,. Ξεκινάει λοιπόν το αθλητή ή αθλούμενο ή πεζοπόρο να διασχίσει κάποια οροσειρά ή να πάει από τον ένα νομό στον άλλο ή οτιδήποτε άλλο βάλει στο μυαλό του και μετά …. μετά διαβάζουμε έπη στα social media  που μπροστά τους η Ιλιάδα και η Οδύσσεια δείχνουν ποιηματάκια που μου έβαζε να απαγγείλω η δασκάλα μου στο νηπιαγωγείο (αλήθεια τώρα που το θυμάμαι με είχε βάλει μια φορά τιμωρία να στέκομαι με το ένα πόδι στη γωνία .. κοίτα συνειρμούς που φέρνουν τα FKT!). Άσχετα αν έκανε εβδομάδες να φτάσει δεν ξέρω που και πως … Αγαπημένα μου παιδιά, τα FKT (τα original) στα εξωτερικά, που μένουν οι κουτόφραγκοι και από όπου ξεκίνησαν, γίνονται από αθληταράδες που έχουν κάνει 19 ώρες το UTMB, 15 το Western States ή έχουν το Hardrock για παιδική χαρά και θέλουν να δοκιμάσουν και κάτι διαφορετικό. Γιατί; Γιατί τα FKT έχουν εκείνη τη ρημάδα τη λέξη μέσα… το Fastest!!!! Μπράβο λοιπόν που κάνατε την διάσχιση ή όπως αλλιώς θέλετε να την ονομάσετε, είναι σούπερ για την υγεία σας (αν και σηκώνει κουβέντα αυτό...), την ματαιοδοξία σας και φυσικά για να αναδεικνύονται περιοχές και μονοπάτια χαμένα στο χρόνο, αλλά μην μας πρήζετε τα μέζεα του στεατοπυγικού μας υποσυστήματος που λέει και ο Ζουράρις. Γιατί το πολύ το Κύριε Ελέησον το βαριέται κι ο Θεός και γιατί αν έρθει κάποιος από αυτούς να επαναλάβει το fastest το δικό σας, θα έχει τερματίσει, πλυθεί, φάει, δώσει συνεντεύξεις, επισκεφθεί τουριστικά μέρη της Ελλαδίτσας μας και επιστρέψει στην χώρα του και εσείς ακόμη θα ψάχνετε τον χάρτη για την τρίτη μέρα της πορείας .. Crystal Pure που λένε και στα χωριά και τα γνωμικά των χωριών είναι βγαλμένα από την ζωή ... όπως και τα FKT!

 

 

Δεν ξέρω εσείς αγαπημένα μου αλάνια των βουνών, αλλά εγώ όταν πάω σε εστιατόριο πριν δώσω την παραγγελία ρωτάω τον υπεύθυνο για όλη την διαδικασία δημιουργίας του πιάτου που θέλω να παραγγείλω. Τα πάντα. Από πού αγόρασε την κότα, αν ήταν αλανιάρα, αν είναι βιολογικά ή όχι τα λαχανικά, πώς έφτιαξε ο σεφ την σάλτσα, που γεννήθηκε και μεγάλωσε αυτός που μας σερβίρει. Δεν με ενδιαφέρει αν το πιάτο μου είναι γευστικότατο .. κοιτάζω όλη τη διαδικασία εξονυχιστικά! Γι’ αυτό είμαι και φανατικός του master chef! Και γι’ αυτό την τελευταία φορά που πήγα σε εστιατόριο με βγάλανε με το ρούχο που δένουν τα μανίκια από πίσω ….. Θα μου πείτε και με το δίκιο σας, τι σχέση έχουν αυτά που μας λες με το ορεινό τρέξιμο; Ελάτε τώρα … σκεφτείτε λίγο παραπάνω … μιλάω για την νέα μόδα του να μας αναλύει ο εκάστοτε τεχνικός διευθυντής πως ξερίζωσε και την τελευταία τσουκνίδα από το μονοπάτι. Πώς πριόνισε το κλαδί και πως κάρφωσε το ταμπελάκι. Τα πάντα .. αναλυτικά και συνεχώς .. βομβαρδισμός που μπροστά του η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι είναι πέταγμα βότσαλου στην θάλασσα. Ρε άνθρωποι (που λέει και ένας γνωστός μου χαρακτηρίζοντας το είδος Homo Sapiens, αν και έχω πολλές αμφιβολίες ότι η εξέλιξη έχει φτάσει ομοιόμορφα σε όλους στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, κρίνοντας από την καθημερινότητα μας, αλλά πάλι ξεφεύγω) δεν μας ενδιαφέρει να μάθουμε τα πάντα για το ξετσάπισμα του μονοπατιού .. λίγα και καλά .. και αραιά και πού (ξέρετε το ανέκδοτο με τον γρύλο φαντάζομαι). Μας ενδιαφέρει και έχουμε τη δυνατότητα να κρίνουμε αν έχετε έναν αγώνα που θα μείνει στο μυαλό μας για το πόσο ωραίος ήταν όταν τον τρέξουμε. Όπως στο εστιατόριο μας ενδιαφέρει να γευτούμε ένα όμορφο και γευστικό πιάτο σε τιμή που να το αντιπροσωπεύει .. όχι πως το μαγείρεψε ο σεφ! Σας ξέρουμε .. δεν είμαστε δα και τόσοι πολλοί και ξέρουμε τι πολύτιμη δουλειά κάνετε και τι σπουδαίες υπηρεσίες προσφέρετε .. αλλά το ίδιο καλοί είναι στην “κουζίνα” και πολλοί άλλοι που δεν έχουν βγει με την ντουντούκα. Μην το χαλάτε μόνοι σας λοιπόν! Αφού μας αρέσουν τα “πιάτα” σας! Και ερχόμαστε στο “εστιατόριο” σας!

 

 

Και μιας και μιλάμε για εστιατόρια ... εεεε ... χμμμ ... για αγώνες ήθελα να πω, τερματίζω που λέτε ένα πολύ δύσκολο αγώνα, με τριψήφιο αριθμό χιλιομέτρων, με πολλές γιδόστρατες που εδώ στην χώρα μας τα λέμε μονοπάτια, με τρελές αναβάσεις και καταβάσεις, με ζέστη ή κρύο κτλ.. κτλ.. κτλ.. Ονειρεύομαι μια μπύρα εδώ και ώρες, σαν γνήσιος και έμπειρος αθλητής που είμαι. Και να σωριαστώ κάτω φυσικά. Θα προτιμούσα μετά την μπύρα αλλά καμιά φορά τα nanosecond που χρειάζονται για να βρεθώ στο γρασίδι δεν αρκούν για να την έχω στα χέρια μου. Και ξαφνικά, νάσου ο διοργανωτής. Ρωτάει: “Μπράβο Δημήτρη, πώς είδες το αγώνα μας; Δύσκολος;” Αν και δεν χρειάζεται παρά απλά να με παρατηρήσει για να καταλάβει, μαζεύω ότι δυνάμεις έχω και του απαντάω: “Συναρπαστικός, πανέμορφος αλλά όντως πολύ δύσκολος!” Πριν καν προλάβω να του μιλήσω για την μπύρα μου, μου λέει με περηφάνια: “Χαίρομαι! Του χρόνου λέμε να προσθέσουμε άλλα 50-100 χιλιόμετρα και 3-4.000 μέτρα υψομετρική! Θα έχουμε κόσμο; Τι λες;” Θέλω να του πω: “όχι ρε φίλε, δεν θα έχετε κόσμο! Τι μανία σας πιάνει να τα κάνετε όλα πιο δύσκολα; Γιατί δεν ακολουθείται το σοφό, ότι κάτι που πετυχαίνει δεν αλλάζει; Γιατί δεν απευθύνεστε στο 95% των αθλητών που δεν θέλουν να λιώνουν στα μονοπάτια κάθε φορά που τρέχουν σε αγώνα και μετά παραπονιέστε ότι δεν έχετε κόσμο; Αφού μια χαρά είναι ο αγώνας σας, με πολλές συμμετοχές και παρότι δύσκολος με πολύ κέφι και χαμόγελα. Μην ξεκινάτε από κάπου και στην πορεία δημιουργείτε κάτι εντελώς διαφορετικό”. Συνήθως όμως η αγωνιώδης προσπάθεια για την μπύρα υπερτερεί και απλά χαμογελάω. Τα γράφω όμως τώρα .. μιας και έχω ήδη πιεί την μπύρα μου!

 

 

“Ladies and Gentleman, our ship has arrived in the port of Piraeus.  All passengers are kindly requested to disembark …” … η γνώριμη φωνή από τα μεγάφωνα με διακόπτει από τις σκέψεις μου. Πως τα κατάφερα πάλι και έμπλεξα φωτογράφους, μαγείρους, αθλητές, διοργανωτές, FKT και μονοπάτια μόνο το μυαλό μου ξέρει …

 

Το επόμενο ταξίδι είναι με αεροπλάνο για τη Βαρκελώνη και τα Πυρηναία .. με τον τρελάρα τον Θεοχάρη παρέα. Θα κοιτάξουμε να χαμογελάμε και να τρέχουμε στις φωτογραφίες .. τι νομίζετε; Τζιτζίκια πεταλώνουμε;

 

More tales from the trails .. soon!

Cheers

Δημήτρης Τρουπής

Δημήτρης Τρουπής

Γεννήθηκε στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας το 1969 και ζει στην Πάτρα τα τελευταία 30 χρόνια. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο στην φύση μας βοηθά να ενισχύσουμε την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση μας.

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

"@Sportiva Bushido II: Ένας Σαμουράι για τεχνικά μονοπάτια", αναλυτικό review του @Advendure_Net :… https://t.co/F1fBG52oNQ
Great news for Greek #trailrunning the election of Nikos Zanas in @ITRA_trail Steering Commitee! #ITRA… https://t.co/lBZPq4XxEh
Ο Αργύρης Βαμβακίτης και τα @SCARPAspa Spin RS στον SALEWA @OMT100K: https://t.co/2hWctgRd9a https://t.co/8kM4RQbJLZ
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

La Sportiva Bushido II: Ένας Σαμουράι για τεχνικά μονοπάτια!

Ο Νίκος Ζάνας στην Διοικούσα Επιτροπή της ITRA!

Ο Αργύρης Βαμβακίτης και τα Scarpa Spin RS στον SALEWA Olympus Mythical Trail!

Olympus Ultra - Eμείς οι άνθρωποι είμαστε το παραμύθι του Θεού!

Salomon Ultra Pro: Εξαιρετικό εργαλείο για ultra-trail αγώνες και πολύωρες προπονήσεις!

Τρέχοντας στον Olympus Ultra με SALEWA - SCARPA

BROOKS Cascadia 14, η αναγέννηση ενός θρυλικού παπουτσιού

Δυο ελληνίδες στην “στέγη του κόσμου” -  Μια εφ όλης της ύλης συζήτηση με την Χριστίνα Φλαμπούρη και την Βανέσα Αρχοντίδου!

55 Peaks Project: Η συνέχεια!