Value for Μάνη!

Από 28 Μαρ 2018

Οι φωνές των αθλητών κόπασαν για ένα λεπτό πριν την εκκίνηση. Κοιτάω ψηλά και βλέπω χελιδόνια. Το μόνο που ακούγεται είναι ένα παρατεταμένο μπιπ από τα μηχανήματα του Σίμου. Δεν τον είχα γνωρίσει αλλά θυμάμαι το βλέμμα του πολεμιστή που είχε όταν διασταυρωθήκαμε για 5 δευτερόλεπτα στο 80άρι της Ροδόπης πέρσι την άνοιξη. Το λεπτό περνάει και ακούγεται ένα ζεστό μα τόσο μουδιασμένο χειροκρότημα.

Μια μέρα πριν, ο κύριος με το παχύ μουστάκι μας λέει «Σε μισή ώρα θα βρέχει». Έχουμε μαζευτεί όλοι και όλες στο vertical και  η βροχή παραμονεύει. Το σουελ σκάει στις ακτές. Η Καρδαμύλη όπως δεν την έχω ξαναδει. Ξεκινάνε οι σειρές να ανεβαίνουν. Οι πρώτοι κάνουν λίγο πάνω από τα 4 λεπτά. Ξεκινάω και σέρνω τα κιλάκια μου στην ανηφόρα καταφέρνοντας να κατεβάσω τον περσινό χρόνο μου. Διάφοροι γνωστοί και φίλοι με «γλεντάνε». Ο Αποστόλης, ο Γιάννης,  η Ιουλία. Μας παροτρύνουν όλοι. Η μισή ώρα πέρασε και η βροχή που έλεγε ο κύριος με το παχύ μουστάκι ξεκινάει. Μπαίνουμε κάτω από την τέντα της χρονομέτρησης και αρχίζουμε τις βλακείες. Γνωριζόμαστε όλοι. Βασικά, στους αγώνες βουνού και να μην γνωρίζεσαι πρέπει να είσαι πολύ κακορίζικος για να μην ανταλλάξεις κουβέντα με κανέναν. Κάποιος θα σε πειράξει, κάποιον θα γνωρίσεις. Έτσι είναι τα βουνά, σε κάνουν άνθρωπο.

 

Έχουν βραχεί οι πάντες. Κατεβαίνουμε παροτρύνοντας και εμείς όσους ανεβαίνουν εν μέσω βροχής και τρέχουμε (κολυμπάμε) προς την Καρδαμύλη. Άκουσα από φίλους ότι φοβούνται το vertical. Το καταλαβαίνω αλλά πρέπει να το δοκιμάσεις. Είναι κάτι σαν προκαταρκτικό, δεν πειράζει αν το αποφύγεις αλλά θα μεγιστοποιήσεις την απόλαυση αν το κάνεις. Δυστυχώς, στο vertical είχε κάποιο ελαφρύ τραυματισμό η Γλυκερία και δεν έτρεξε την επόμενη. Σίγουρα είναι ένα ρίσκο αλλά θεωρώ ότι αξίζει.

 

 

Η Καρδαμύλη είναι βαριά. Τα σύννεφα, η βροχή, ο αέρας. Οι ταβέρνες γεμάτες κόσμο, τα καφέ επίσης. Για πρώτη φορά κατέβηκα με μεγάλη παρέα. Άλλοι ψαρωμένοι, άλλος με γυναίκα έγκυο, ένας τρίτος σκαστός από τη σύζυγο. Είναι αυτές οι μικρές ιστορίες του καθενός που κάνουν μαγικό τον κάθε αγώνα. Ο κόπος που έχει κάνει ο καθένας και η καθεμιά από  εμάς για να είναι εκεί στην εκκίνηση. Ήταν η παρέα αυτή που έχοντας τρέξει στο 20άρι, με περίμενε και κάνανε σαματά ενώ λίγο μετά περιμέναμε όλοι μαζί τον τελευταίο φίλο. Ομολογώ ότι πρέπει να είχανε πιει τα ουζάκια τους! Μιλάμε για τέτοια χαρά.

 

Η διοργάνωση, νομίζω, ότι ήταν και πάλι αξιόλογη. Η εγγραφή χωρίς αναμονή, η σακουλίτσα μας έφτιαξε με την ωραία τεχνική μπλουζίτσα που αντικατέστησε την ασπρόμαυρη των τελευταίων 2 χρόνων που συμμετέχω εγώ. Και είχε και άλλα. Οι Ελιές του Blauel Mani, τα τοματίνια Τραγανούλες, το χυμο Vibe και τα συμπληρώματα διατροφής sustenium. Πολύ special τη βρήκα τη σακουλίτσα. Στον αγώνα η σήμανση ήταν πυκνή εκτός από ένα – δυο σημεία στη Ντουμπιτσα που ήθελε κάποιες κορδελίτσες ακόμα, εννοώ το σημείο που πέρσι υπήρχε καταμέτρηση και πρώτες βοήθειες για όσους έκαναν το 37αρι. Στους σταθμούς, οι εθελοντές ευγενέστατοι και γρήγοροι. Στη θέση τους πάντα.

 

Τα παλιά καλντερίμια ήταν και πάλι εκεί. Οι πέτρες; Παντού. Όλα γύρω μου γλιστράνε και τα παλιά παπούτσια δεν αντέχουν πλέον. Μαύρη λάσπη, καφέ λάσπη, πράσινη λάσπη. Φύλλα πεσμένα, λουλούδια παντού. Ήχοι από πουλιά. Κρυώνω και αποφασίζω να τρέξω με το αντιανεμικό. Στο πρώτο φαράγγι το νερό κυλάει παντού. Θέλει όλη σου την προσοχή και την τεχνική για να μην πέσεις. Γρήγορα κομμάτια εναλλάσσονται με επιβλητικές ανηφόρες που απαιτούν να είσαι εκεί, να ανασαίνεις και να συνεχίζεις με κάθε τρόπο. Η ανηφόρα της Ντουμπιτσας με διέλυσε, όπως πέρσι, αλλά τη δάμασα. Κατεβαίνω το δάσος και το φως είναι λιγοστό. Είμαι μέρος της ομορφιάς, νιώθω ζωντανός και φτάνω στο φαράγγι και την ανηφόρα για τα Τσέρια. Όταν ήμουν απέναντι, μέτρησα ότι κάνεις 12 τραβέρσες στην πλαγιά για να φτάσεις από τον πάτο του φαραγγιού ως το χωριό. Βάζω τα χέρια πίσω σαν γέρος που βγαίνει για βόλτα και πάω. Μετράω και βγάζω την ανηφόρα πολύ γρήγορα ενώ μπροστά μου δυο συναθλήτριες εξαφανίζονται με βήμα γοργό θυμίζοντάς μου ότι έχω δουλίτσα μπροστά μου για να ανεβαίνω πιο γρήγορα.

 

Και να σου το κατέβασμα για τη Μονή Σωτήρος. Πιστόνια τα πόδια και μεγάλη προσοχή. Αν πέσεις εδώ, προσγειώνεσαι στην Καρδαμύλη. Και ξανά ανηφόρα. Οι συμμετέχοντες στο 20αρι τελειώνουν με τα βάσανα τους και κατηφορίζουν. Εμείς ανεβαίνουμε και πάλι σε χωματόδρομο και μονοπάτι. Τι σου είναι να έχεις ξανακάνει τον αγώνα! Πέρσι, δεν το περίμενα και με πήρε από κάτω, δεν είχα πια δυνάμεις. Φέτος, τα κατάφερα να διαχειριστώ αυτό που ερχόταν και έτσι κατάφερα να βγω στην ευθεία και να κατηφορίσω, πλέον, για την Καρδαμύλη ανάμεσα σε ελιές, νερά, παλιά σπίτια και καλντερίμια. Η ίδια η ζωή δεν γίνεται πιο εύκολη όταν έχεις την εμπειρία και δεν σπας τα μούτρα σου; Αρκεί αυτή η πρώτη φορά αλλά σε κάνει σοφότερο.

 

Στρίβω στην τελευταία ανηφόρα και η παρέα είναι εκεί. Με παροτρύνουν και φεύγω σφαίρα για τον τερματισμό. Η πλατεία είναι γεμάτη κόσμο. Όλα τα τρομερά αγόρια μαζί με τα φοβερά κορίτσια του ορεινού τρεξίματος, οι φίλοι και οι συγγενείς. Κάθομαι και προσπαθώ επί 5 λεπτά να βγάλω κάλτσες και παπούτσια αλλά έχω κράμπες στους προσαγωγούς. Με πιάνει νευρικό γέλιο. Δεν μπορώ να λυγίσω τα πόδια μου και την ίδια στιγμή σκέφτομαι πότε θα γίνει ο αγώνας του 2019.

 

Το άρθρο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Γιατσεκ Μπογκοτς. 


Photo (c): Άννα Ραπτέα

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

Greek runners' @OlympusMarathon @Skyrunning_com race preview! An epic race on the Mountain of Gods!… https://t.co/Qy3aTcBlHe
RT @ultratrailwtour: In 4 days starts @wser, 12th race of the 2019 #UTWT circuit 🔥 🏃‍♂ 100 miles 6000 M+ 📍 Squaw Valley, California, Unite…
@ZaidAit_Oficial @Skyrunning_com @OlympusMarathon Can't wait to meet you @zaidaitmalek at Olympus Mountain in Greece! ⛰️
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Έφτασε η ώρα του Olympus Marathon 2019, Οι Έλληνες στο προσκήνιο!

Olympus Marathon 2019, Από όλον τον κόσμο στο Βουνό των Θεών | Μέρος 2ο, Άντρες

Olympus Marathon 2019, Από όλον τον κόσμο στο Βουνό των Θεών | Μέρος 1ο, Γυναίκες

Η εμπειρία του Fred Olsen Tenerife Blue Trail στα Κανάρια νησιά!

Μια γνωριμία με τα POLO CENTER!

Capell και McRae νικητές στο Mozart 100 με πολλές Ελληνικές συμμετοχές!

Μποτάκια πεζοπορίας SCARPA - SALEWA

Έρευνα: "Σύγκριση συχνότητας εμφάνισης μυοσκελετικών τραυματισμών σε δρομείς Υπερμαραθωνίων δρόμων ασφάλτου και βουνού και πιθανά αίτια πρόκλησής τους"

Απίστευτος Kilian παντός εδάφους!