H γλυκόπικρη γεύση του Rodopi Challenge 50 Miles

Από 18 Απρ 2019

Να πω την αλήθεια δεν μου είχε ξανατύχει να ακυρωθεί αγώνας που παω να τρέξω. Το RO.C 50 Miles δεν έγινε, λοιπόν, καθώς οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν μαζί μας. Η βροχή που έριξε την Παρασκεύη σε συνδυασμό με τη βραδινή βροχή τα ξημερώματα του Σαββάτου, κατέβασαν πολλά νερά στα ποταμάκια της Ροδόπης με αποτέλεσμα το Αρκουδόρεμα να φουσκώσει τόσο ώστε να καλύπτει οριακά το μικρό ξύλινο γεφυράκι.

Η Ροδόπη ήταν σκοτεινή. Αρκετό κρύο και υγρασία. Μάθαμε το νέο από το facebook στις 5 το πρωι. Ο αγώνας θα ξεκινούσε στις 8 και θα γινόταν βράχυνση της διαδρομής στα 40 χιλιόμετρα. Όταν φτάσαμε στο χώρο της εκκίνησης, μάθαμε ότι ήταν αδύνατο να στηθεί σταθμός διασωστών στο 20 χιλιόμετρο όπου θα κάναμε αναστροφή, οπότε ο αγώνας έπρεπε να ματαιωθεί. Αρκετοί αθλητές είχαν ήδη φύγει και μερικοί αποφάσισαν να κάνουν μια βόλτα μέσα στη διαδρομή.

Η απογοήτευσή μας ήταν έκδηλη. Κανείς δεν χάρηκε και αυτό είναι φυσιολογικό. Αποφάσισα να τιμήσω το iRun και το Advendure αλλά και τον κόπο που έκανα για να φτάσω στη Ροδόπη. Άυπνος και χωρίς πολλά εφόδια (1 τζελ,2 ψωμακια και 1 μπισκότο) αποφάσισα να πάω μέχρι το σημείο που δημιουργούσε το πρόβλημα. Η αλήθεια ήταν ότι ήμουν να σκάσω. Ελάχιστο χιόνι σε 2 σημεία και πολλά νερά παντού. Η Ροδόπη στο χρώμα της σκουριάς και με το θόρυβο από τους μικρούς καταρράκτες κατεβαίνουμε το χωματόδρομο για το Λειβαδίτη.

Την προηγούμενη μέρα, η πρώτη εντύπωση δεν ήταν αυτό που περίμενα. Ενημερωτικά το λέω, έχω τρέξει ξανά το RO.C το 2017 και η εμπειρία που είχα από το Χρήστο, τον Ηλία και τη Rout Family ήταν η καλύτερη. Στη σακούλα είχαμε μόνο τα νούμερα, καθώς τα μπλουζάκια δεν είχαν τυπωθεί. Ουπς! Παρότι τα παιδιά είχαν καταβάλλει κάθε προσπάθεια για αυτό, δυστυχώς δεν ήταν στο δικό τους χέρι όπως μας είπαν και όπως μάθαμε και από το facebook της TNF. Θα τα παραλάβουμε τις επόμενες ημέρες όμως. Η τεχνική ενημέρωση γινόταν σε παρέες, κάτι που ναι μεν είναι ωραίο αλλά δεν είναι όπως θα έπρεπε ή όπως έχω απαίτηση από τη συγκεκριμένη διοργάνωση. 2ο ουπς!

 

 

Τρέχω φορώντας το αδιάβροχο της The North Face το οποίο αντέχει τα πάντα. Το ίδιο αντέχουν στις λάσπες, τα φύλλα και το βρεγμένο χώμα τα La Sportina Akyra. Τανκς ρε φίλε! Κατεβαίνω το φιδίσιο μονοπάτι του Λειβαδίτη με μια παρέα από την Αθήνα που από τα νεύρα τους δεν μιλάνε. Τους καταλαβαίνω αλλά απομακρύνομαι γιατί εδώ είμαι εγώ, η Ροδόπη και όλη αυτή η ομορφιά που έστω μισή, θέλω να τη ζήσω. Παντού δέντρα, παντου όργιαστική φύση αλλά και ζημιές από τα νερά και τα χιόνια.

...απομακρύνομαι γιατί εδώ είμαι εγώ, η Ροδόπη και όλη αυτή η ομορφιά που έστω μισή, θέλω να τη ζήσω..

Φτάνω στο σημείο του 1ου ελέγχου. Εκεί που πρόπερσι έκαιγε μια μεγάλη φωτιά, τώρα όλα είναι ήρεμα. Συναθλητές πηγαινοέρχονται. Άλλοι πάνε μέχρι τον καταρράκτη του Λειβαδίτη και άλλοι μπαίνουν πιο μέσα στο δάσος. Κατάβαση Θεολόγου και μνήμες. Η αίσθηση ότι τρέχεις τόσο μόνος και μακριά από όλα είναι εκπληκτική, αν και είχα το νου μου για κανένα ζώο. Μετά από ώρα φτάνω στο πρώτο ρέμα που δεν έχει τόσο νερό που να με προβληματίσει. Αναρωτιέμαι...

Μετά από λίγο είναι η Τάλια όπου περνάς άλλα δύο ρέματα. Η διαδρομή έχει φαγωθεί απο τα νερά σε 2-3 σημεία. Το 3ο ρέμα με υποψίασε γιατί παραήταν δυνατό. Με τον Κώστα από την Ξάνθη, φτάσαμε παρέα στο Αρκουδόρεμα, το σημείο που δημιουργούσε το πρόβλημα. Οι απόψεις όλων όσων βρεθήκαμε εκεί ήταν ανάμεικτες. Προσωπικά, δεν τόλμησα να περάσω απέναντι. Το νερό καβάλαγε το γεφυράκι και η άκρη του δεν υπήρχε, καθώς το νερό είχε ανέβει αρκετά. Άλλοι φίλοι είπαν ότι με λίγη προσπάθεια κάτι θα γινόταν αλλά παραδέχτηκαν γρήγορα ότι αυτό τελικά θα ήταν επικίνδυνο.

Η επιστροφή με την παρέα από την Κρήτη ήταν κουραστική για μένα. Χωρίς εφόδια, παρά μόνο νερό και με την ανηφόρα του καπετάν θεολόγου δεν είχα πολλά περιθώρια. Έφτασα εξουθενωμένος αλλά χαρούμενος που είδα αυτά τα όμορφα μέρη. πάμε στο προκείμενο τώρα. Ακολουθεί συνέντευξη από τον εαυτό μου.

Έπρεπε να ματαιωθεί ο αγώνας;
Ναι. Είναι ξεκάθαρο ότι πέρα από εξυπνάδες που άκουσα, το γεφυράκι αυτό δεν περνιόταν από 200 δρομείς επί 2 φορές. Υπολογίστε ότι κάποιοι τελευταίοι, πιθανότατα, θα το περναγαν χωρίς φως. Επίσης, υπολογίστε το συνωστισμό στο πρώτο πέρασμα, καθώς από την εμπειρία μου, στο 19 χλμ οι δρομείς ακόμα τρέχουν σε κοντινές αποστάσεις. θα κάναμε ουρά ή θα φωνάζαμε "τελειώνετε οι μπροστινοι"; Μετρήστε το ρίσκο να έβρεχε κι άλλο και να βρισκόμασταν μισοί από τη μια και μισοί από την άλλη με το νερό ακόμα πιο ψηλά. Τα "ελα μωρέ" να τα πείτε αν διοργανώσετε εσεις αγώνα. Ο Ηλίας όταν το συζήτησα δεν είπε τίποτα αλλά μου έδειξε το δείκτη του. "Ένας να παραπάταγε, τι θα έκανα;" Δεν θέλω να πνιγεί κανεις για έναν αγώνα φίλοι μου, δεν αξίζει ούτε μία στο εκατομμύριο.

 

 

Μπορούσε να περάσει από αλλού;
Όχι. Το συζητήσαμε με τα παιδιά από την Κρήτη και είχαν δίκιο. Ο δρόμος έδειχνε να περνάει το ποτάμι. Το έψαξα και επικοινώνησα με τη διοργάνωση. Ο δρόμος αυτός πέρναγε μέσα από το ίδιο ποτάμι και πριν 3 χρόνια η ορμή του έιχε ρίξει τσιμεντένια γέφυρα.

Έπρεπε να μας ενημερώσουν νωρίτερα;
Ναι. Με κάποιο τρόπο, η διοργάνωση έπρεπε να ενημερώσει καλύτερα τους αθλητές. Προσωπικά, το έμαθα από την ανακοίνωσή τους στο FB αλλά κάποιοι δεν το έμαθαν ποτέ.

Έπρεπε να γίνει αγώνας 40 χλμ;
Ίσως. με 2 άτομα επιφυλακή στο Αρκουδόρεμα και ένα σταθμό στο 10 και στο 30 (κοινό δηλαδή). Ο Ηλίας, όμως, μου ξεκαθάρισε ότι θα προτιμούσαμε την αναβολή και τη μετάθεση σε νέα ημερομηνία, παρά έναν αγώνα μισό.

Έπρεπε η διοργάνωση να το έχει "δει" αυτό το σκηνικό;
Ναι. Νομίζω πως οι προγνώσεις έδιναν αρκετή βροχή και πολλές μέρες πριν. Δεν ξέρω αν προλάβαιναν γιατί μιλάμε για κατασκευή αλλά ίσως θα έπρεπε να έχει λυθεί το πρόβλημα στο γεφυράκι από την Τρίτη ή την Τετάρτη.

 

Θα ξαναπας;
Φυσικά θα ξαναπάω. Και εδώ μπαίνει η διαίσθηση μας και τι καταλαβαίνουμε από τους ανθρώπους που έχουμε απέναντί μας. Ο Χρήστος είχε την υποχρέωση να χαλαρώσει το κακό κλίμα. Τον καλό τρόπο και τα γλυκά, συναισθηματικά λεγόμενα του Χρήστου ή τα δέχεσαι ή όχι. Όμως, η διοργάνωση πρέπει να δει τι προβλήματα υπάρχουν και να τα διορθώσει. Η εμπειρία του Χρήστου, του Ηλία και της Rout Family είναι τεράστια και αρνούμαι τα ειρωνικά σχόλια και τα φαρμακερά καρφιά πίσω από το πληκτρολόγιο. Ξέρουν την αγάπη που τους έχω, αλλά δεν μπορώ να μην πω για κάποια μικροπροβλήματα. Ήταν λίγο κρύα η άδεια σακούλα. Θέλουμε το κάτι τι μας οι αθλητές. Η μπλουζίτσα αυτή είναι συμβολικής αξίας. Επίσης, πρέπει να διορθώσουν την επικοινωνία, πχ το site της διοργάνωσης και το mail, ενώ πρέπει να λύσουν μια και καλή σε συνεργασία με το Δήμο τα λίγα ζητήματα της διαδρομής. Η απόφαση που πήρανε πίκρανε πρώτα αυτούς και μετά εμάς. Ξέρουν ότι κάναμε έξοδα, ότι είχαμε ποντάρει για κάποιους βαθμούς αγώνων, ότι αφήσαμε άλλους αγώνες, χίλια ότι. Νόμιζω πως με μερικές αλλαγές στο concept όλα θα πάνε καλά για το εμβληματικό RO.C αλλά και το ROUT. Η φύση της Ροδόπης είναι μαγική, μοναδική και μας περιμένει. Όποιος τα έβαλε με τα όρια της φύσης, έχασε ρε γαμώτο...

ΥΓ. Την ίδια μέρα έχασε τη ζωή του στα βουνά της Πίνδου ένας συναθλητής μας που είχε τρέξει το Ro.C πέρσι. Αλήθεια, όσοι γίνατε εριστικοί και σκληροί με όλους και με όλα, θα μπορούσατε να διαχειριστείτε ένα θάνατο ή ένα τραυματισμό;

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

"@Sportiva Bushido II: Ένας Σαμουράι για τεχνικά μονοπάτια", αναλυτικό review του @Advendure_Net :… https://t.co/F1fBG52oNQ
Great news for Greek #trailrunning the election of Nikos Zanas in @ITRA_trail Steering Commitee! #ITRA… https://t.co/lBZPq4XxEh
Ο Αργύρης Βαμβακίτης και τα @SCARPAspa Spin RS στον SALEWA @OMT100K: https://t.co/2hWctgRd9a https://t.co/8kM4RQbJLZ
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

La Sportiva Bushido II: Ένας Σαμουράι για τεχνικά μονοπάτια!

Ο Νίκος Ζάνας στην Διοικούσα Επιτροπή της ITRA!

Ο Αργύρης Βαμβακίτης και τα Scarpa Spin RS στον SALEWA Olympus Mythical Trail!

Olympus Ultra - Eμείς οι άνθρωποι είμαστε το παραμύθι του Θεού!

Salomon Ultra Pro: Εξαιρετικό εργαλείο για ultra-trail αγώνες και πολύωρες προπονήσεις!

Τρέχοντας στον Olympus Ultra με SALEWA - SCARPA

BROOKS Cascadia 14, η αναγέννηση ενός θρυλικού παπουτσιού

Δυο ελληνίδες στην “στέγη του κόσμου” -  Μια εφ όλης της ύλης συζήτηση με την Χριστίνα Φλαμπούρη και την Βανέσα Αρχοντίδου!

55 Peaks Project: Η συνέχεια!