Το “Βουνό των Θεών”, ο Όλυμπος, κατέχει εδώ και δεκαετίες μια ξεχωριστή θέση στη φυσική και πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας. Το 1938 ανακηρύχθηκε ο πρώτος Εθνικός Δρυμός της χώρας, το 1981 αναγνωρίστηκε από την UNESCO ως Απόθεμα Βιόσφαιρας και το 2001 χαρακτηρίστηκε Εθνικό Πάρκο με Προεδρικό Διάταγμα.

Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε το extreme τρίαθλο Olympos-X που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 30 Αυγούστου 2025, με εκκίνηση από τα νερά της Ολυμπιακής Ακτής και τερματισμό στο μυθικό βουνό του Ολύμπου.

Οι αθλητές δοκίμασαν τις αντοχές και τα όριά τους σε δύο αποστάσεις:

• Half Iron: 2 χλμ. νυχτερινό κολύμπι, 92 χλμ. ποδηλασία, 16 χλμ. ορεινό τρέξιμο
• Full Iron: 4 χλμ. νυχτερινό κολύμπι, 191 χλμ. ποδηλασία, 40 χλμ. ορεινό τρέξιμο

Αν υπάρχει κάτι,’όσο αφορά το άθλημα μας, το οποίο έχει κατακλύσει το διαδίκτυο όσο περνούν τα χρόνια, δεν είναι άλλο από τα video, οι φωτογραφίες και τα ντοκιμαντέρ των star του ορεινού τρεξίματος, τα οποία μας εμπνέουν με εντυπωσιακές διαδρομές σε απόκρημνες κορυφές, απίστευτα δάση και πανέμορφα μονοπάτια. Βλέπετε, η επαγγελματική προσέγγιση που έχουν πια για το άθλημα, τους κάνει να μένουν σε μέρη δίπλα σε αυτό που θα ήταν το όνειρο για τον καθένα μας. Τα πανέμορφα βουνά. Είναι και θέμα καθημερινής προπόνησης φυσικά για την επίτευξη των αγωνιστικών τους στόχων. Είναι το “γραφείο” τους δηλαδή. Ωστόσο, η πραγματικότητα για τη συντριπτική πλειοψηφία από εμάς είναι διαφορετική και το γραφείο μας είναι σε μια πόλη, εκτός ελαχίστων, τυχερών ή αποφασισμένων ανθρώπων. Για εμάς λοιπόν, οι καθημερινές μας προπονήσεις πραγματοποιούνται σε πολύ πιο ταπεινά περιβάλλοντα: κοντά ή μέσα σε πόλεις, σε πολυσύχναστα μονοπάτια ή σε μικρές διαδρομές μέσα σε πάρκα και λόφους. Μόνο τα Σαββατοκύριακα και ίσως όχι όλα, μπορούμε να προσεγγίσουμε αυτό που λέμε βουνό στην πραγματικότητα. Τα βάφουμε μαύρα λοιπόν; Καθόλου!

Άχρονος. Αρσενικός. Επιβλητικός.

Αυτός είναι ο Όλυμπος.

Η αλήθεια είναι ότι ένιωθα απροετοίμαστη αλλά στη συνέχεια κατάλαβα ότι ήμουν πιο προετοιμασμένη από ποτέ. Η ησυχία βάρυνε, σαν να ζύγιζε ξαφνικά αμέτρητα κιλά. Το φως απέκτησε υφή. Η ατμόσφαιρα ήταν πηχτή. Ξεκίνησε σαν εσωτερικό μούδιασμα και μεταμορφώθηκε σε ζέστη. Άρχισα να ζεσταίνομαι από μέσα προς τα έξω, σαν να έλιωναν τα σωθικά μου, ενώ τα χέρια μου έψαχναν τις κρύες πέτρες στην κορυφή του Μύτικα, με την ελπίδα δροσιάς. Η ένταση έφτασε μέχρι το κεφάλι μου προς αναζήτηση εκτόνωσης. Κοίταξα τριγύρω μου, έμεινα με καρφωμένο το βλέμμα στον Θρόνο του Δία και ορκίζομαι ότι μπορούσα να δω μικρά σωματίδια να χορεύουν. Δεν υπάρχει χώρος για προσωπεία, μόνο αληθινή σύνδεση. Μάλλον κάπως έτσι γίνονται τα θαύματα, δεν τα λογαριάζεις, αναπάντεχα. ‘’Θαύμα πελώριον’’ η κορυφή και εγώ μετά την κατάβαση δεν ήμουν ξανά η ίδια.

Την άνοιξη του 2021 δημιουργήθηκε η ιδέα της αυτόνομης ανάβασης μελών της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου ακρωτηριασμένων στο βουνό του Ολύμπου. Μετά τον πρώτο ενθουσιασμό ξεκίνησε σειρά προπονήσεων στον Υμηττό για προσαρμογή των μελών μας στην κίνηση και προσαρμογή σε ορεινό πεδίο, πλην όμως λόγω σειράς προβλημάτων υγείας καθώς και περιορισμών λόγω Covid η ανάβαση μεταφέρθηκε για τον Σεπτέμβρη του 2022. Έτσι στις 15-18 Σεπτεμβρίου 2022 ξεκινήσαμε για το βουνό των θεών.